Devri

Recherche 'oristal...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de oristal-1 (1) à oristal-2 (2) :
  • oristal .1
    oristal .1

    adj. Original.

    ●(1927) GERI.Ern 426. oristal, adj., tr. «(Homme) bizarre, fantasque, capricieux.»

  • oristal .2
    oristal .2

    m. –ed

    (1) Original.

    ●(1647) Am 685. List an oristal dre'n sall da bale, tr. «Laissez l'original se promener dans la salle.»

    ●(17--) FG II 28. attao e viot-'hu un oristall.

    ●(1834) SIM 72. Clêo an horistal côs-se ive ! ●(1868) FHB 182/206b. Ann horistoll na c'houlenne ken. ●(1876) TDE.BF 488b. oristal, s. m., tr. «Original, individu qui a des idées bizarres.» ●(1890) MOA 367a. original (…) Un homme qui a des manies, tr. «oristal.»

    ●(1927) GERI.Ern 426. oristal, m., tr. «Homme bizarre, fantasque, capricieux.» ●(1957) AMAH 198. un oristal disoñj-dreist. ●(1992) MDKA 17. Pa laran eo hemañ eun orustal.

    (2) Vaurien.

    ●(1850) MOY 183. Me deuy, horistal fall, da frotta did da lêr.

    ●(1908) FHAB Gwengolo 268. ne gredas ket mont larkoc'h daoust dezi da zisfiziout kalz var an oristalet. ●(1915) KZVr 132 - 12/09/15. oristal, tr. «en mauvaise part, dans le sens de «mauvais type» Loeiz ar Floc'h.

    (3) C'hoari an oristal : faire l'original.

    ●(1955) VBRU 159. A-viskoazh e plijas din c'hoari va oristal.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...