Devri

Recherche 'paramant...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de paramant (1) à paramantour (6) :
  • paramant
    paramant

    m. –où

    (1) Parement.

    ●(1499) Ca 152b. Paramant. g. parement.

    ●(1732) GReg 680a. Ornement d'Eglise, tr. «paramand Auter. p. paramanchou Auter.»

    (2) (marine) Agrès.

    ●(1732) GReg 20b. Agreils, voiles, cordages &c. d'un vaisseau pour être en état d'aller à la mer, tr. «Paramanchou ul lestr.»

    ●(1876) TDE.BF 497a. Paramañchou, s. pl. m., tr. «Agrès d'un navire.»

    (3) (en plt de qqc.) Ober paramant : rester traîner, ne pas être rangé.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (Plouarzhel) Paramanchi = an traou pa ne vezont ket gorroet a chom da baramanchi, da lavarout eo da ober paramant (ger galleg).

    (4) (en plt de qqn) Kaout paramant da : facilités.

    ●(1982) TKRH 123. An dud paour-se n'o doa na tu na paramant da labourat.

    (5) (architecture) Façade, parement d'un mur, d'une pierre. cf. aparamant

    ●(1732) GReg 693b. Parement d'une pierre, tr. «Paramand ur mean.»

    ●(1986) CCBR 30. (Brieg) Façade avant, tr. «tu paramant ou paramant – ar p.»

  • paramantadur
    paramantadur

    m. Équipement.

    ●(1931) VALL 269a. Équipement, tr. «paramantadur m.»

  • paramanterezh
    paramanterezh

    m. Équipement.

    ●(1931) VALL 269a. Équipement, tr. «paramanterezh m.»

  • paramantidigezh
    paramantidigezh

    f. Équipement.

    ●(1931) VALL 269a-b. Équipement, tr. «paramantidigez f.»

  • paramantiñ
    paramantiñ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) (marine) Agréer, gréer.

    ●(1732) GReg 20b. Agréer un navire, lui mettre les agreils, tr. «paramanti ul lestr.»

    ●(1931) VALL 269a-b. Équiper (un navire), tr. «paramanti.» ●(1954) VAZA 84. pa ranke ur rannad martoloded mont kuit eus Brest da baramantiñ ul lestr e porzh-mañ-porzh, ha d’ar sadorn goude kreisteiz e-pad an enselladenn vras.

    (2) Orner.

    ●(1659) SCger 162b. paramanti, tr. «orner.» ●(1732) GReg 680a. Orner l'Zutel, tr. «paramanti an Auter.»

    II. V. intr. (en plt de qqc.) Traîner, ne pas être rangé.

    ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Paramanchi = an traou pa ne vezont ket gorroet a chom da baramanchi, da lavarout eo da ober paramant (ger galleg).

  • paramantour
    paramantour

    m. –ion (marine)

    (1) Celui qui grée un navire.

    ●(1876) TDE.BF 497a. Paramañtour, s. m., tr. «Celui qui grée un navire pl. paramañtourien.»

    (2) Armateur.

    ●(1876) TDE.BF 497a. Paramañtour, s. m., tr. «armateur ; pl. paramañtourien.»

    ●(1929) FHAB Du 413. unan eus pinvidika paramantourien Konk...

    ●(2016) BARAB 198. …ha klevet e vez neuze brientinien Roma, ar baramantourien, an enbarzherien, ar foñcherien, ha me ’oar me c’hoazh, o klemm.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...