Devri

Recherche 'pave...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de pave (1) à pavezet (12) :
  • pave
    pave

    m. –ioù (couture) Ourlet.

    ●(1941) DIHU 358/241. paùé-ieu (s. m.) : pleg goarnet én un tam dillad aveit er brasat devéhatoh.

  • paveg
    paveg

    m. paveion Homme pattu, qui a de grandes pattes.

    ●(1732) GReg 702a. Un homme qui a de grandes pates, tr. «paouëcq. p. paoéyen.»

  • pavek
    pavek

    adj.

    (1) Pattu.

    ●(1876) TDE.BF 495a. Paoek, adj., tr. «Qui a de grosses pattes.»

    ●(1914) DFBP 238b. pattu, tr. «Paoek.» ●(1931) VALL 541a. Pattu, tr. «paoek.»

    (2) Qui a de grosses et grandes mains.

    ●(1876) TDE.BF 495a. Paoek, adj., tr. «en style ironique, individu qui a de grosses et grandes mains.»

  • paver
    paver

    m. –ioù Pavé.

    ●(1792) HS 153. é gorf inou lidet ar er paüér. ●(17--) TE 145. en discarras a blad ar er paouér.

    ●(1792-1815) CHCH 103. Ma roulé’r bolédeu ar baùérieu Alré, tr. « Quand les boulets roulaient sur les pavés d’Auray. » ●(1849) LLBg ii 43. streawet ar er pawer.

    ●(1903) JOZO xi. foetet ar er pauér, dirag er bobl tolpet. ●(1908) AVES 42. Ké bean ar blasenneu hag ar baùérieu kér.

  • pavez
    pavez

    m. –où, –ioù

    I.

    (1) Pavé extérieur ou intérieur.

    ●(c.1500) Cb. [pauamant] Jtem licostratum / ti. g. cest variation de coleur de pauement. b. paue a meur a liou.

    ●(1659) SCger 89b. paué, tr. «paué.» ●(c.1718) CHal.ms i. carrelure de chambre, tr. «er paué, en teulag' es ur gambr'.» ●(1732) GReg 703b. Pave, tr. «Pavez. p. pavezyou, pavezou. pave. p. paveou. (Van[netois] pave. p. pavëu.»

    ●(1836) GBI I 492. Piou eo ar baïsantes-se, / 'Dremenn ker mistr war ar pave ? tr. «Qui est cette paysanne, / Qui passe si proprette sur le pavé ?» ●(1847) MDM 135. beza o reded ar paveou, pe ar c'hafeou, pe an hostaleriou pe an tiez-fall. ●(1849) GBI I 274. Mar marchont war ar pave, tr. «S'ils marchent sur le pavé.» ●(1878) EKG II 215. var bave kear. ●(1889) ISV 137. var bave an iliz.

    ●(1921) PGAZ 67. Eun nebeut goude, Fanch Ti-Don a ioa var bave Lesneven.

    (2) (militaire) Pavois.

    ●(1732) GReg 704a. Pavois, armes défensives des anciens guerriers, espece de grand bouclier tr. «pavez. p. pavezou.»

    II.

    (1) Bezañ lakaet war ar pavez : être ruiné.

    ●(1869) FHB 253/350a (L) Goulc'hen Morvan. Neuze, na petra-ta, he oll fals vignonet hen dilezaz; ne jomas ket unan var he dro, ha Per, laket var ar pave (...) a gemeraz an hent da zistrei d'he vro.

    (2) Reiñ pavez da ub. : faire chuter qq, se débarraser de qqn.

    ●(1908) BOBL 04 juillet 184/1b. Poent eo rei pave d'an toullad tud fleriuz-ze.

    (3) Bezañ pont ha pavez da ub. : voir pont.

  • Pavez
    Pavez

    n. de l. Ar Pavez : Le Pavé (ancienne voie romaine, Loguivy-Plougras).

    ●(1921) FHAB Du 285. hag unan eus he meneziou, ar Pave, a zo kalz uheloc’h eget Mene-Bre, pan-eo-gwir an eus 978 troatad a-us d’ar mor.

  • pavezad
    pavezad

    m. –où Surface couverte de pavés.

    ●(1931) VALL 541b. surface de pavé, ce qui la recouvre, tr. «pavezad m.»

  • pavezadur
    pavezadur

    m. –ioù Pavement.

    ●(1931) VALL 541b. Pavement, tr. «pavezadur m.»

  • pavezañ / paveziñ
    pavezañ / paveziñ

    v. tr. d. Paver.

    ●(1732) GReg 703b. Paver, tr. «Paveza. pr. pavezet. pavea. pr. paveët. (Van[netois] paüeiñ. pr. et.»

    ●(1907) VBFV.bf 58b. paùéein, v. a., tr. «paver.» ●(1931) VALL 541b. Paver, tr. «paveza.»

  • pavezer
    pavezer

    m. –ion Paveur.

    ●(1732) GReg 704a. Paveur, tr. «Pavezeur. p. pavezeuryen. paveer. p. paveëryen. (Van[netois] paüeour. p. paüeryon, paüeryan.»

    ●(1907) VBFV.bf 58b. paùéour, m. pl. –erion, tr. «paveur.» ●(1931) VALL 541b. Paveur, tr. «pavezer.»

  • pavezerezh
    pavezerezh

    m. Pavement.

    ●(1931) VALL 541b. Pavement, tr. «pavezerez m.»

  • pavezet
    pavezet

    adj. Pavé.

    ●(1633) Nom 237b. Via strata, viarum strata : chemin paué : henth paueet.

    ●(1941) SAV 19/9. an hent pavezet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...