Devri

Recherche 'penndog...' : 5 mots trouvés

Page 1 : de penndog (1) à penndogin (5) :
  • penndog
    penndog

    [mbr pendocq, pendocg, pendoc < penn + dog (dog < dolog, GMB 475)]

    m. –ed

    (1) Nain, nabot.

    ●(1633) Nom 267b. Pumilio, nanus, pumilius : nain : vn cornandoun, vn pendocq, naïn.

    ●(1732) GReg 648a. Nabot, tr. «pendocg. p. pendogued.»

    (2) Têtu.

    ●(1659) SCger 163b. pendoc, tr. «coquin, testu.»

    (3) Homme qui a une grosse tête.

    ●(1732) GReg 919b. Qui a une grosse tête, tr. «Penndog. p. penndogued.»

    (4) (ichtyonymie) Chabot.

    ●(1752) PEll 685. M. Roussel m'a assuré que Pendoc est le poisson qui est dit en François Chabot.

    ●(1931) VALL 107a. Chabot poisson à grosse tête, tr. «pendog m. pl. ed.»

    (5) Coquin.

    ●(1876) TDE.BF 503b. Pendok, s. m., tr. «Coquin.»

  • penndogenn
    penndogenn

    [penndog + -enn]

    f. (en plt d'un arbre) Têtard, houppier, arbre étêté.

    ●(1931) VALL 366a. Houppier, arbre ébranché, tr. «penndogenn T[régor] f.» ●736b. Têtard ; arbre, tr. «pendogenn T[régor] f.»

  • penndoger
    penndoger

    [penndog + -er .7]

    m. Culbuteur.

    ●(1931) VALL 176a. Culbuteur (mécan.), tr. «pendoger.»

  • penndoget
    penndoget

    [penndog + -et .1]

    adj. (en plt d'un arbre) Étêté.

    ●(1964) BRUD 18/39. eur pilkoz korv gwezenn penndoget. ●47. Penndoget : torret, hanter-gouezet.

  • penndogiñ
    penndogiñ

    [brpm pænndogein < penndog + -iñ]

    v. tr. d.

    (1) Étêter (un arbre).

    ●(1744) L'Arm 440a. Il est très-défendu d'échoupper & d'ébrancher, les arbres de haute futaye, tr. «Dihuennéd é terrible dibeennein ou pænndogein, er gué vrass na ou diolbrein.»

    ●(1931) VALL 736b. tailler les arbres en têtards, tr. «pendogi.»

    (2) Faire culbuter qqn sur la tête.

    ●(1752) PEll 685. Pendoghi, tr. «culbuter, renverser un homme en sorte qu'il tombe sur la tête, ou qu'il porte sa tête à terre.»

    ●(1876) TDE.BF 503b. Pendogi, v. n., tr. «Faire la culbute.»

    ●(1931) VALL 176a. Culbuter, tr. «pendogi.»

    (3) Battre le blé sans défaire les gerbes en frappant les épis.

    ●(1931) VALL 61a. Battre (le blé) (sans défaire les gerbes en frappant les épis), tr. «pendogi Ouess[ant].»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...