Devri

Recherche '"roc'hell"...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de rochell (1) à roc_hellek (8) :
  • Roc'hell
    Roc'hell

    n. de l. Ar Roc’hell : La Rochelle.

    ●(1905) BOBL 30 décembre 67/2c. Micherourien porz ar Roc’hell o deuz great tro ar ruiou en eur gana kanaouennou draill, hag en eur ober reuz.

  • roc'hell .1
    roc'hell .1

    f. –où, rec'hell

    I.

    (1) Rocher.

    ●(1633) Nom 251b. Saxum, petra : caillou, pierre grande : rochel mæn, mæn bras. ●252b. Silex : caillou : męn bras, rochel męn.

    ●(1728) Resurrection 1042-1043. an tempesto bras adeu da frigassin / Ar lest ous ar rochel. ●(1732) GReg 825a. Roche, tr. «Roc'hell. p. roc'hellou.»

    ●(1889) ISV 346. begou ar rec'hil-ze. ●405. eur roc'hel vraz.

    ●(1902) PIGO I 32. diou roc'hel vraz. ●(1903) MBJJ 41. Netra nemet rec'hel garo, warne banno touskan louet. ●(1933) MMPA 144. En despet d'an avel foll ha d'ar rec'hell treitour.

    (2) Maen-roc'hell : rocher.

    ●(1659) SCger 169b. men roc'hel, tr. «grande pierre.» ●(1732) GReg 825a. Roche, tr. «mæn-roc'hell. p. mein-roc'hell.»

    II. Kousket evel ur roc'hell : dormir comme un roc.

    ●(18--) KTB.ms 15 p 248 (T). Hag hi c'havas kousket evel ur roc'hel. ●(1869) KTB.ms 14 p 38 (T). N’am selaoues ket, hag e kouskes evel ur roc’hell !

  • roc'hell .2
    roc'hell .2

    m. Râle.

    ●(1732) GReg 780a. Ralement, difficulté de respirer par des obstructions, tr. «roc'hell.»

    ●(1909) NOAR 37. roc'hell eun den dishanalet. ●(1936) IVGA 230. trikamardet e oa ken na oa gant eur roc'hell diastal a rastelle e askre.

  • Roc'hell-ar-C'had
    Roc'hell-ar-C'had

    n. de l. (Saint-Pabu).

    ●(1987) BRUDn 110/26. Rohell ar Had (St Pabu).

  • Roc'hell-Benzez
    Roc'hell-Benzez

    n. de l. (La Roche-Maurice).

    ●(1987) BRUDn 110/27. Er Roh (« Morvan »), harp er Roh Vraz (m’ema warni dismantrou ar hastell) ez eus eur Rohell Beñzez...

  • roc'hellaj
    roc'hellaj

    m. Rocaille.

    ●(1732) GReg 780a. Rocaille, assemblage de coquillage & de pierres dont on fait des grottes, tr. «roc'hellaich.»

  • roc'hellat
    roc'hellat

    v. intr.

    (1) Râler, ronfler.

    ●(1732) GReg 780a. Raler, ronfler, tr. «Roc'hellat. pr. roc'hellet.»

    (2) Râler, avoir le râle de la mort.

    ●(1732) GReg 780a. Raler, avoir le râle de la mort, tr. «roc'hellat. pr. et.»

  • roc'hellek
    roc'hellek

    adj. Rocheux.

    ●(1870) FHB 280/147b. A zeou dezho e voa meneziou roc'helleg.

    ●(1927FHAB Gouere 146. eur vro goadek ha roc'hellek.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...