Devri

Recherche 'rom...' : 25 mots trouvés

Page 1 : de rom (1) à rompilhenn (25) :
  • Rom
    Rom

    n. de l.

    I. Rome.

    ●(1499) Ca 177b. Roum. g. rome.

    ●(1839) BSI 166. en divize Rom comzet ha disclœryet nœt, hervez ar reolyou, e voa Isidor eürus. ●(1840) DMB 60. Me garehé, Rom, ha kannein ; / Mæs ha kannein ne hellan ket !, tr. « Rome, je désirerais te chanter ; / Mais te chanter, je ne le puis pas. » ●(1870) FHB 287/205b. O vont da Rom e riz hent gan eur Polonyad. ●(1894) BUZmornik 31. ar reolennou a veze heuliet e kouenchou Rom.

    ●(1911) BUAZperrot 554. Les Thermes de Dioclétien. – Ar relegou anezo a weler c'hoaz hizio e Rom.

    II. (botanique)

    (1) Fav-Rom : fève de rame.

    ●(1732) GReg 408b. Feverole, petite feve, ou feve de haricot, tr. «fa Rom.»

    (2) Piz-Rom : haricot à rames.

    ●(1732) GReg 487a. Haricot, feverole, tr. «Van[netois] pis ram.» ●(1744) L'Arm 283a. Phaséole, Aricot, Faverolle, tr. «Piss-Rom.» ●292b. Des pois-de-Rome, faseoles, tr. «Piss-Rom.»

  • rom
    rom

    m.

    (1) Rhum.

    ●(1935) NOME 90. ar rom flêrius a vir ouz ar gristenien, da genta gant ar flip, ha da c’houde, gant ar flep, da zarempredi ofisou ar sul...

    (2) Rom-plouz =

    ●(1935) ANTO 18. eur bannac’h re gantan a rom-plouz en e valizenn…

    (3) Rom-gwenn : rhum blanc.

    ●(1963) LLMM 99/268. gwelloc’h e veze gantañ glebiañ e vourennoù brabañser gant rom gwenn.

  • Roma
    Roma

    n. de l. Rome.

    ●(1840) DMB 60. Pe ne gârehen ket Roma, / Petra a gârehen enta ?, tr. « Si je n’aimais point Rome, / Quelle chose aimerais-je ? »

    ●(2016) BARAB 198. …ha klevet e vez neuze brientinien Roma, ar baramantourien, an enbarzherien, ar foñcherien, ha me ’oar me c’hoazh, o klemm.

  • roman
    roman

    adj.

    (1) Romain.

    ●(1869) HTC 178. Eur c'hantener roumen, da lavaret eo, eun offiser hag a ioa e pen eur gompagnunez a gant soudard.

    (2) Sifr roman : chiffre romain.

    ●(1790) Ismar ii. er Chiffreu romæn.

    (3) (religion) Iliz roman : Église romaine.

    ●(1732) GReg 828a. L'Eglise Romaine, tr. «An Ilis Romén.»

    ●(1910) MBJL 55. da glouaraat ar gasoni o deus ouz pennrener an Iliz Roman.

  • Roman
    Roman

    m. –ed Romain.

    ●(14--) Jer.ms 161. hac armet mat an Romanet dydreu, tr. «et bien armés (sont) les Romains là-bas.» ●(1633) Nom 284a. Cæsar, quem regem Romanorum nominant : Le Roy des Romains : Rouè an Romanet.

    ●(1732) GReg 827b. Romain, aine, qui est de Rome, tr. «Roman. p. Romaned, Romanis.»

    ●(1866) HSH 85. pea tribu d’ar Persanet, d’ar Grecquet, d’ar Syrianet ha d’ar Romanet. ●(1874) FHB 509/307b. Gallout ar romaned er vro-ma a ioa neuze o coeza.

    ●(1910) FHAB 54. ne zalejont ket da veza ive d’o zro, en despet d’an donjer o devoa evit ar sklavaj, treac’het ha pennasket gant ar Romaned.

  • romanaat
    romanaat

    v. tr. d. Romaniser.

    ●(1920) MVRO 37/1b. adalek neuze e voe romanaet ar vro tamm ha tamm.

  • romañcheg
    romañcheg

    m. Romanche.

    ●(1938) SAV 11/2. an italianeg hag ar romancheg.

  • romaneg
    romaneg

    m. –où Roman (langue).

    ●(1732) GReg 828a. Roman, langage composé de latin, & de Gaulois, qui a été d'usage en France jusqu'au règne de François I, tr. «Roumanecq.»

    ●(1931) VALL 663a. Roman (langue), tr. «romaneg m.»

  • romanek
    romanek

    adj.

    (1) (linguistique) Roman.

    ●(1955) VBRU 79. ur mailh war ar yezhoù romanek.

    (2) (architecture) Roman.

    ●(1944) VKST Meurzh 76. Al lodenn vras eus an iliz a zo romanek. ●(1955) STBJ 44. Er stummou romanek ha gotek eo savet an iliz dispar-se.

  • romanist
    romanist

    m. –ed (religion) Romaniste.

    ●(1741) RO 4371. Da romanistet paour à so en extrenuoa.

  • Romaniz
    Romaniz

    pl. Romains.

    ●(1732) GReg 827b. Romain, aine, qui est de Rome, tr. «Roman. p. Romaned, Romanis.»

  • romant
    romant

    m. –où (littérature)

    (1) Roman.

    ●(1931) VALL 663a. Roman, tr. «romant m. pl. ou.» ●(1933) OALD 45/194. Bez he devoa eur memor dreist, hag eur spereid impenti kurius, mad e vije bet da sevel romanchou. ●(1942) DHKN 70. Damezél ker, emé ean, laret hou poè dein er uéh aral, é voureh bras é lenn romanteu. ●91. Ne guhè ket é kavè un tammig milis romanteu La Bonne Presse. ●(1957) AMAH 173. Ur romant aozet gantañ dreist penn-biz, dindan teir sizhun.

    (2) Romant-stêr : roman-fleuve.

    ●(1949) KKRS 7-8/67. Met daoust ha ne dalvezfe ket, kig ha kroc'hen, kant ha kant «romant-stêr» a-vremañ, pe priz un nebeut abadennoù-sinema?

  • romantañ
    romantañ

    v. Faire un roman.

    ●(1931) VALL 663a. Faire un roman, tr. «romanta.»

  • romantegezh
    romantegezh

    f. Caractère romanesque.

    ●(1931) VALL 663b. Caractère romanesque, tr. «romantegez f.»

  • romantek
    romantek

    adj. Romanesque.

    ●(1914) DFBP 292a. romanesque, tr. «Romantek.» ●(1931) VALL 663b. Romanesque, tr. «romantek.»

  • romantel
    romantel

    adj. Romantique.

    ●(1931) VALL 663b. Romantique, tr. «romantel.»

  • romanteler
    romanteler

    m. –ion Romantique.

    ●(1931) VALL 663b. Romantique subs, tr. «romanteler, romantelour.» ●(1945) DWCZ 7. Romantelerien wechall.

  • romantelezh
    romantelezh

    f. Romantisme.

    ●(1931) VALL 663b. Romantisme, tr. «romantelez f.»

  • romanter
    romanter

    m. –ion Romancier.

    ●(1914) DFBP 292a. romancier, tr. «Romantour.» ●(1931) VALL 663b. Romancier, tr. «romanter pl. ien.» ●(1941) ARVR 20/3d. Hag ar romantourien memes o deus dudet paper o varvailhat diwar he fenn.

  • romanterezh
    romanterezh

    m. Roman (genre littéraire).

    ●(1931) VALL 663b. le genre roman, tr. «romanterez m.»

  • romantism
    romantism

    m. Romantisme.

    ●(1931) DIHU 245/355. Rak ne dé ket bet saùet ha skriùet revé stum hun amzér-ni, na hani en amzér de zont ; revé stum er Romantism ne laran ket.

  • romantus
    romantus

    adj. Romantique.

    ●(1959) BRUD 7/23. D’an oad-se e vez soñjou romantuz !

  • romen
    romen

    adj. Romain.

    ●(1894) BUZmornik 22. Eno ez oa soudarded romen.

  • Romiz
    Romiz

    pl. Romains.

    ●(1779) BRig I 27. Romis, tr. « les habitans de Rome. »

  • rompilhenn
    rompilhenn

    f. –ed Femme débauchée, facile, etc.

    ●(1944) VKST Mae 149. an divaloa rompilhenn. ●(1945) DWCZ 44. eur strakellenn eus lignez ar rompilhenned.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...