Devri

Recherche 'tin...' : 23 mots trouvés

Page 1 : de tin (1) à tinv (23) :
  • Tin
    Tin

    n. pr. Diminutif de Kaourintin (Corentin).

    ●(1957) BRUD 2/29. Hag a-greiz savarad an eil gand egile, setu ma lavaras Tin da Youen, heb chom da glask pemp troad d'ar maout...

  • tin .1
    tin .1

    m.

    I. (botanique) Thym.

    ●(1633) Nom 89b-90a. Orobanche : tigne : turquantin, tin.

    ●(1732) GReg 921a. Thym, plante, tr. «Turcantyn. theym. tyn.»

    ●(1856) VNA 20. du Thym, tr. «Tyn.»

    ●(1926) FHAB Mezheven 217. deliou tin, saoch, ment pe lore. ●(1934) BRUS 267. Du thym, tr. «tin.»

    II. (phycologie)

    (1) Pelvetia canaliculata.

    ●(1968) NOGO 216. Pelvetia canaliculata. ti:n «thym» : Kerhurus en Plouneour-Trez.

    (2) Gigartina stellata.

    ●(1968) NOGO 224. Gigartina stellata. ti:n : «thym» : Guisseny, Karreg-Hir en Kerlouan.

    (3) Tin-gouez : Gigartina stellata.

    ●(1968) NOGO 224. Gigartina stellata. ti:n 'gu:ez : «thym sauvage» : Meneham en Kerlouan.

    (4) Polyides rotundus.

    ●(1960) GOGO 203. (Kerlouan, Brignogan) le tīn (tin). Polyides rotundus, dur et cassant.

    (5) Tin-du =

    ●(1980) PLNN 5/43. (Kerlouan) An tin du, neuse, ar re-se, neuse, sañset, n'int ket pioka du int.

  • tin .2
    tin .2

    voir din .3

  • tin-lann
    tin-lann

    m. (botanique) Serpolet.

    ●(1876) TDE.BF 618a. Tin-lann, s. m., tr. «Serpolet.»

  • tinell
    tinell

    f. –où

    I.

    (1) Tente, stand.

    ●(1575) M 354. Ha guyn fyn é tynell, tr. «Et vin fin à la cave.» ●(1633) Nom 130a. Triclinium, conclaue : chambre pour prendre le repas de disner & souper : cambr pe tinel da leïnaff pe da coanyaff.

    ●(1659) SCger 175a. tinell, tr. «vne tente.»

    ●(1864) SMM 114. tinellou a veze savet ha dizavet en eun dervez. ●(1866) LZBt Gwengolo 178. Ann avel a c'houeze gant kounar ; hon tinel a vranskelle. ●(1868) KTB.ms 14 p 195. Setu ma oe savet tinello ha taolio en alez vraz.

    ●(1931) FHAB Eost 305. an tinellou a veze savet, harp-en-harp, eus ar chapel betek Leskidig. ●(1963) LLMM 99/266. Adal ma pignas war vourzh, e furchas Vasili e pep lec’h, dindan an tinelloù war benn a-raok ha war benn a-dreñv al lestr.

    (2) Tonelle.

    ●(17--) VO 48. un tinælliq jachemin. ●97. tinèlliguéu goarnissét a flourdelis, a rose hag a giraufl.

    ●(1963) LLMM 99/266. E verenn en devoa debret dindan dinell un davarnig bortugalat.

    (3) Tinell vrezel : pavillon militaire.

    ●(1732) GReg 914b. Tente, pavillon de guerre, tr. «tynell-vresell. p. tynellou vresell.»

    (4) Pavillon.

    ●(1659) SCger 89b. pauillon, petite logette, tr. «tinel.»

    (5) sens fig. Enveloppe.

    ●(1866) FHB 73/166b. Gouzout a ran e kuitain ep dale tinel va c'horf.

    II. Chère, cuisine.

    ●(1732) GReg 239b. Il y a bonne cuisine, bon ordinaire, chez Pierre, tr. «Tinell vad a so gand pezr. pezr a zalc'h tinell vad» ●(1790/94) PC I 208. Guechal oa treut va zinel.

    ●(1867) MGK 98. Rak d'in-me ha d'am seurt ne vez da lein, da goan / Terket bemdez ker koulz tinell.

    ●(1907) AVKA 193. kemer da diskuiz, deb, ev ha dalc'h tinel vad. ●(1962) ARGV 55. eun drugar a voe deañ farda ganto tinell vat ha saourus d'e vi­gnoned.

  • tinellañ
    tinellañ

    v. intr. Élever une tente, des tentes.

    ●(1821) GON 438a. Tinella, v. n., tr. «Élever une ou plusieurs tentes, pour servir de cabarets dans les foires, etc.» ●(1876) TDE.BF 618a. Tinella, v. n., tr. «élever des tentes de cabaretiers, de marchands.»

  • tineller
    tineller

    m. –ion Cabaretier de foire.

    ●(1821) GON 438a. Tineller, s. m., tr. «Celui qui tient une ou plusieurs tentes, pour servir de cabarets dans les foires, etc.» ●(1876) TDE.BF 618a. Tineller, s. m., tr. «Cabaretier établi sous une tente, à une foire ou à un pardon ; pl. ien.»

  • tinet
    tinet

    (jeu) C’hoari tinet. cf. pilaoued

    ●(1857) CBF 124. C’hoari tinet, tr. « Morceau de bois conique par les deux bouts sur lequel on frappe avec un petit bâton. » ●(1876) TDE.BF 516b. C’hoari pilaouet, tr. «Ce jeu d’enfant consiste à faire sauter avec un petit bâton un morceau de bois conique par les deux bouts et placé à terre. On l’appelle aussi c’hoari tinet.»

  • tiniñ
    tiniñ

    v. tr. d. Embarrer, enrayer, entraver (des roues).

    ●(1939) DIHU 331/202. en deu loen e gerhas hoah, un tammig, hag e arrestas grons, èl a pe vehè bet tinet er rodeu. ●(1943) DIHU 385/281. de dinein er rod.

  • tint .1
    tint .1

    m. –où

    (1) Fourragère avant d'une charrette.

    ●(1958) ADBr lxv 4/531. (An Ospital-Kammfroud) Tint : n. m. pl. : –ou. – Fourragère avant d'une charrette à ridelles : Torret eo tint ar hastell-eosteg.

    (2) Étançon.

    ●(1920) KZVr 368 - 21/03/20. Sintr, tr. «(E Treger-Uhel, étai, étançon.» ●e Leon e leverer tint. ●(1931) VALL 739b. Tin, tr. «tint m. pl. ou.» ●(1933) KANNkerzevod 80/7. Mar hoc'h eus c'hoant kaout tintou 'vit ho pern foen ?…

    (3) Chantier, tin.

    ●(1870) FHB 296/276a. barrikenn war an tint. ●(1877) FHB (3e série) 2/11. Neuze ec'h evint dioc'h an tint.

    ●(1931) VALL 739b. Tin, tr. «tint m. pl. ou.»

  • tint .2
    tint .2

    m. Tintement de cloche.

    ●(1900) ANDP 15. pa zeuaz e-barz an iliz, an tint o son. ●(1908) PIGO II 89. poent eo skarzan ha mont d'an oferen. 'Glevet ket an tint o sôn ?

  • tint .3
    tint .3

    Gwin tint : vin rouge.

    ●(1633) Nom 63a. Vinum atrum, rubeum : tinture : guin tint, pe guin teintur.

  • tintal / tintañ
    tintal / tintañ

    v. tr. d.

    I. V. intr. Tinter.

    ●(1659) SCger 118a. tinter, tr. «tinta.»

    ●(1876) TDE.BF 618b. Tiñtal, v. n., tr. «Tinter, parlant d'une cloche.»

    II. V. tr. d.

    (2) Tintal ger, grik : souffler mot.

    ●(1906) SAQ-Jezegou xii. An Aotrou Quere, avad, ne dinte ger. ●(1910) BUJA 9. tintal ger ebet mui. ●(1915) HBPR 192. an hini hen dije tintet eun dra benag. ●(1923) KNOL 252. Ne dintas grik divar-benn kement-se. ●(1932) BSTR 183. An Aotrou Martin ne dintas ket eur ger. ●(1934) PONT 161. An Aotrou Wicart, a jomas heb tintal eur ger diwar benn kement-se. ●(1936) PRBD 131. evel na dinte ket eur ger. ●(1955) STBJ 76. ma maeronez ne dintas ger d'he breur.

    ►absol.

    ●(1995) BRYV v 33. (Milizag) rag unan bennag a dintas, en em gavet da houzoud e oa Jakez.

    (3) Tinter.

    ●(1931) VALL 740a. Tinter une cloche, tr. «tintal.» ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Tinta an ofren, (guiska an ofern St-Nic) = sonner la messe.

    III. Lakaat e gloc'h da dintal re skiltr : voir kloc'h.

  • tintamant
    tintamant

    m.

    (1) Tintement.

    ●(1633) Nom 258b. Aurium fibilus, tinnitus : le tintement des oreilles, ou cornement des oreilles : an tintamant ves an diuscouarn, an bouderez ves an diuscouarn.

    (2) Tintamarre.

    ●(1847) MDM 363. an trabazer-se en deuz gread eun trouz, eur garnaich, eun ti-ta-man, ne gretac'h ket !

  • tintampar
    tintampar

    m. Tintamarre.

    ●(1868) KTB.ms 14 p 128. ma oa bet un tintampar hag un tintennenn (1), hag ar bombansou eternel, hag ar c'hleier o vralla, ur banier-braz war he c'har, ar violonz a-rok o soon ! (1) onomatopées pour rendre le vacarme et le brouhaha d'une grande fête.

  • tintañ .1
    tintañ .1

    voir tintal

  • tintañ .2
    tintañ .2

    v. tr. d.

    (1) Étayer.

    ●(1659) SCger 53a. etaier, tr. «tinta.»

    ●(1876) TDE.BF 618b. Tiñta, v. a., tr. «Etançonner.»

    (2) Culbuter, renverser, basculer.

    ●(1993) MARV xii 4. (Plistin) Tintet gantañ an daol rond, torret gantañ toud ar pladou saladenn !

    (3) Mettre sur le tin.

    ●(1876) TDE.BF 618a. Tiñta, v. a., tr. «Placer sur un chantier de charpentier our de marchand de vin.»

    ●(1931) VALL 739b. mettre sur le tin, tr. «tinta.»

  • tintenenn
    tintenenn

    m. =

    ●(1868) KTB.ms 14 p 128. ma oa bet un tintampar hag un tintennenn (1), hag ar bombansou eternel, hag ar c'hleier o vralla, ur banier-braz war he c'har, ar violonz a-rok o soon ! ●note : (1) onomatopées pour rendre le vacarme et le brouhaha d'une grande fête.

  • Tintenieg
    Tintenieg

    n. de l. Tinténiac.

    ●(1867) BBZ III 197. Dall tol ma goaf mad, Tinteniak / Daoust hag eo hen eur gorsen wak ?

  • tinterezh
    tinterezh

    m. Tintement.

    ●(1633) Nom 215a. Tinnitus : tintement : tinterez, soun sclær.

    ●(1931) VALL 740a. Tintement d'une cloche, action de tinter, tr. «tinterez m.»

  • tintin
    tintin

    f. –ed (famille) Tante.

    ●(1907) FHAB Du 288. an tontonien hag an tintined. ●(1932) BSTR 80. va zintin he doa roet d'in eul lasen seis moug.

  • tintinañ
    tintinañ

    v. intr. (en plt d'une femme)

    (1) S'occuper des enfants de sa sœur.

    ●(1944) VKST Genver 12. daoust ma n'emañ ket he soñj chom da dintina nemetken re hir amzer.

    (2) par ext. Rester célibataire.

    ●(1922) BUBR 23/347. mall d'in kaout eur gwaz, pe chom da dintina.

  • tiñv-
    tiñv-

    voir teñv-

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...