Devri

Recherche 'trefoet...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de trefoet (1) à trefoet (1) :
  • trefoet
    trefoet

    adj.

    I. Attr./Épith.

    A. (domaine du langage)

    (1) (Langue) corrompue.

    ●(1732) GReg 286a. Dialecte, langage particulier d'une Province, corrompu de la langue generale, où principale de la nation, tr. «Langaich treffoëdd, ou trevoëdd.» ●561a. Langage impropre, ou langue que l'on parle, tr. «Langaich treffoët. langaich trevoët.»

    ●(1866) FHB 79/209b. e gallec eun tamic trefoet. ●(1871) FHB 310/386a. e iez trefoet he c'harter.

    ●(1907) FHAB Eost 178. gallek saout ha brezonek trefoet. ●(1921) PGAZ 19. he iez a ioa eun nebeut trefoet. (…) Ar brezoneg trefoet-se. ●20. ar geriou trefoët. ●(1927) GERI.Ern 645. trefoet, tr. «(langage) incorrect, corrompu.» ●(1936) BREI 443/1c. galleg trefoet.

    (2) (Mot) issu d'un niveau de langue corrompu.

    ●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «corrompu, parlant du langage.»

    ●(1906) CDFi 09 juin. implija en o brezonek geriou ken trefoët.

    (3) Bezañ trefoet en e langaj : parler une langue corrompue.

    ●(1766) MM 630. c'hui so trec'houet en ho langach, tr. «vous êtes (…) dans votre langage barbariste.»

    (4) Étranger.

    ●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «se dit d'un idome étranger à celui que l'on parle soi-même, du langage d'un autre canton.»

    B. (en plt de qqc.)

    (4) Désuet, obsolète.

    ●(1867) MGK 92. Deskadurez trefoet. ●(1876) TDE.BF 633a. Trefoet, adj., tr. «Tombé en désuétude, qui a cessé d'être usité.»

    (5) = (?) par confusion avec : trefuet (?).

    ●(1905) BOBL 03 juin 37/2d. Ho spered a deu da veza trefoet.

    (6) Frelaté.

    ●(1907) BOBL 18 mai 138/2c. re a win trefoët a zo. ●(1907) BOBL 15 juin 142/1a. ar gwin naturel a zo gwelloc'h eged ar gwin trefoët.

    II. Adv. Komz trefoet : mal parler (une langue).

    ●(1889) ISV 498. Ho pet sonch ar gouezidi a goms trefoet.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...