Devri

Recherche 'trist...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de trist-1 (1) à tristour (14) :
  • trist .1
    trist .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) (en plt de qqn) Triste, abattu.

    ●(1499) Ca 202b. Trist. g. triste dolent.

    ●(1659) SCger 121b. triste, tr. «trist.» ●(1790) MG 390. N'en dès meit Juliett e gavan trist ha disconfort.

    ●(1880) SAB 136. trist a vareadou.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. trist, adj., tr. «triste.»

    (2) sens fig. Maigre.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. trist, adj., tr. «maigre.»

    B. (en plt de qqc.) Qui provoque la tristesse, qui donne une impression de tristesse.

    ●(1575) 2936. Na ne tra trest no molesto, tr. «Et rien de triste ne les gênera.» ●3208. Na netra trest medest en molesthe, tr. «Ni rien de triste, je l'atteste, qui le gênerait.» ●(1633) Nom 122a. Color surdus, lentus, austerus : couleur morne & qui n'est point bien viue : liou morn ha teual, liou trist.

    ●(1860) BAL 10. Ar c'homsou a gavit ama a zo ive, martese, dem-c'huero a trist da gompren. ●103. Trista destinadur, o va Doue ! ●(1861) BELeu 17. chongeu trist, chagrinus. ●(1880) SAB 266. Ar palez caerra pa vez diloj a vez caved trist.

    C. Attr. Trist eo : c'est triste de.

    ●(1868) KMM 255. Trist eo en em gaout vardro un den clanv.

    II. Adv. Tristement.

    ●(1908) PIGO II 45. Ar gir-ze a deuas ganin ken trist (...) ma tic'hoarzas krenn.

    III.

    (1) Trist evel ar marv : voir marv.

    (2) Trist evel an Ankou : voir Ankou.

    (3) Trist evel ur pesk en ur bod lann : voir pesk.

    (4) Trist evel Doue Pleuveur : voir Doue.

    (5) Trist evel Doue Pleuveur pa en dez bet yod ed-du d'e goan : voir Doue.

    (6) Trist evel Doue Pleuveur pa en devoa bet yod ed-du d'e goan, noz e bardon : voir Doue.

  • trist .2
    trist .2

    s. (droit) Assignation.

    ●(1575) M 122. Bescoaz ne voe Iurist, dan trist, á resistas, tr. «Jamais il n'y eut juriste qui fit défaut à l'assignation.»

  • trista
    trista

    v. intr. Mont war drista : s'attrister.

    ●(1941) SAV 19/40. War drista ha war nec'heta e oa aet ivez ar sellou.

  • tristaat
    tristaat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Devenir plus triste.

    ●(1732) GReg 940a. Devenir triste, tr. «Tristaat. pr. tristeet.»

    ●(1824) BAM 26. tristaat o velet emaint e graç Doue. ●(1880) SAB 271. e tristaio va buez ama. ●279. dre ma tristaio ar vuez-ma.

    ●(1900) LZBg 57 blezad-1añ lodenn 42. En aral [er hliñuèd] er lak de dristat. ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «devenir triste.» ●(1958) BAHE 15/8. e talc'he-hi da dristaat bemdeiz.

    (2) sens fig. Maigrir.

    ●(17--) TE 277. eit goud hac ind e vezai tristeit guet er bihance e oulènnènt.

    ●(1902) LZBg Meurzh 66. Tristat e hra, n'hel ket mui dèbrein. ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «devenir maigre.» ●(1916) LILH 13 a C'hwevrer. Nag er jau, tristeit hé des ? pe larteit ? ●(1934) BRUS 71. Maigrir, tr. «tristat.»

    II. V. tr. d.

    (1) Attrister.

    ●(c.1500) Cb 95b-96a. [goelaff] Jtem mestifico / as. ac. g. faire triste. b. tristat.

    ●(1732) GReg 62a. Attrister, donner des sujets de tristesse à quelqu'un, tr. «Tristaat ur re.» ●940a. Rendre triste, tr. «Tristaat. pr. tristeet.» ●(1744) L'Arm 20a. Attrister, tr. «Tristal.»

    ●(1824) BAM 101. Dre ar goler e tristait ar Speret-Sante[l]. ●(1880) SAB 257. tristaat ar vuez christen.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. n. tr. «rendre triste.»

    (2) Rendre maigre.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. tristat, v. a. tr. «rendre maigre.»

    (3) Enlaidir.

    ●(c.1718) CHal.ms i. enlaidir, tr. «digaerat, difeçonnein, tristat, uilat.»

  • tristaet
    tristaet

    adj. Devenu plus triste.

    ●(1902) PIGO I 126. Ar vamm ive a gave he mab tristaet.

  • tristamzer
    tristamzer

    m. (météorologie) Temps triste, mauvais.

    ●(1727) HB 58. Trist-amser so gant glao hac avel.

  • Tristan
    Tristan

    voir Enez-Tristan

  • tristedie
    tristedie

    intrej. (juron) Triste Dieu !

    ●(1920) MVRO 19/4c. Triste diu ! eme Bïel, va c'hornailhen zo seac'h !

  • tristegezh
    tristegezh

    f. Tristesse.

    ●(1903) LZBg Du 257. tristegeh hag ankin e oé ém halon.

  • tristezh
    tristezh

    f.

    (1) Tristesse.

    ●(1499) Ca 201b. Trestez. g. tristesse. ●(c.1500) Cb 95b-96a. [goelaff] Jtem hec mesticia / e. g. tristesse. b. tristez. ●(1575) M 1608. Pez poan, pez bihanez, pez tristez bontez yen, tr. «Quelle peine, quelle misère, quelle tristesse, sort qui glace (d'effroi).»

    ●(c.1680) NG 518-520. Ema ret de vap-din / Hem lacat e triste / In iffernë. ●566. cals a dristé. ●(1732) GReg 940a. Tristesse, tr. «tristez. Van[netois] tristéh. tristè.» ●(1744) L'Arm 391b. Tristesse, tr. «Tristé. f.»

    ●(1849) LLB 763-764. hou kan e zou (...) / lein a dristé. ●(1861) BELeu 107. É dristé, é beden.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. tristé, f., tr. «tristesse.» ●(1908) AVES 35. Ur voéz, é gulvoud, e vé én dristé, rak men dé deit hé zermén. (...) hui hou es tristé bremen.

    (2) Misère.

    ●(1907) VBFV.bf 78b. tristé, f., tr. «misère.»

    (3) Kaout tristezh ouzh =

    ●(1659) SC 94. PA endeus vn den tristez eus ar mat vn all.

  • tristidigezh
    tristidigezh

    f. –ioù

    (1) Tristesse.

    ●(1633) Nom 15a. Bilis atra : melancolie : melancoly, tristidiguez.

    ●(1710) IN I 375. dre an dristidiguez. ●(1732) GReg 898a. Donnez un peu de surseance à vôtre tristesse, tr. «Roït un nebeud astal d'o tristidiguez.» ●940a. Tristesse, tr. «Tristidiguez. (Van[netois] tristidigueah.» ●(1744) L'Arm 391b. Tristesse, tr. «Tristdiguiah. f.»

    ●(1864) SMM 126. el levenez couls hag en dristidiguez. ●(1877) EKG I 48. Pebez tristidigez ne oue ket evit an daou zen-man. ●(1880) SAB 125. an dristidigez a dro e laouenedigez.

    ●(1907) PERS 24. e teu koulskoude barrou tristidigez var he galon.

    (2) =

    ●(18--) SAQ II 134. Ne c'hellomp ket hon unan dougen pouez eun dristidigez.

    (3) Kemer tristidigezh : ressentir, éprouver de la tristesse.

    ●(1905) BOBL 16 décembre 65/2d. n'oun ket evit miret diouz va c'halon da gemer tristidigez.

  • tristidik
    tristidik

    adj. Triste, digne de pitié.

    ●(1530) Pm 227. Ha tristidic da bizhuyquen, tr. «Et triste à jamais.» ●(1575) M 2393-2394. Ha vision euzic : tristidic difigur, / Cruel an drouc Ælez, tr. «Et la vision affreuse, triste, difforme / Cruelle, des mauvais anges.»

    ●(1732) GReg 940a. Triste, digne de pitié, tr. «Tristidicq.»

  • tristik
    tristik

    adj. Un peu triste.

    ●(1732) GReg 940a. Un peu triste, tr. «Tristicq.»

  • tristour
    tristour

    s. Tristesse.

    ●(1575) M 3554. A pep douleur (lire doulour, rime en -our) ho tristeur (lire tristour, rime en -our) ha tourmant, tr. « De toute douleur et tristesse et tourment. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...