Devri

Recherche 'troazh...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de troazh (1) à troazhus (9) :
  • troazh
    troazh

    m. (physiologie)

    (1) Urine.

    ●(1633) Nom 15a. Lotium, vrina : vrine : an troaz, staot.

    ●(1659) SCger 92b. pissat ou date, tr. «troaz.» ●126a. vrine, tr. «troaz.» ●176a. troas, tr. «vrine.» ●(1732) GReg 725b. Pissat, urine des personnes, tr. «Troaz. Van[netois] troéh. treah.» ●971a. Urine, tr. «Troaz. Van[netois] treah.» ●(1744) L'Arm 286b. Pissat, tr. «Staute..eu : Treah.. heu : Froug.. gueu ; le dernier est le moins honnête. m.» ●407b. Urine, tr. «Treah.»

    ●(1876) TDE.BF 639b. Troaz, s. m., tr. «Urine d'homme.»

    (2) Dour-troazh : urine.

    ●(1723) CHal 49. Deure treah, tr. «pissat.» ●(1732) GReg 725b. Pissat, urine des personnes, tr. «Van[netois] deür-treah.» ●971a. Urine, tr. «Van[netois] déür-treah.»

  • troazh-buoc'h
    troazh-buoc'h

    m. Eau de mille-fleurs.

    ●(1744) L'Arm 457a. Eau de millefleurs, tr. «Træh-buoh. m.»

  • troazhañ / troazhiñ
    troazhañ / troazhiñ

    v.

    (1) V. intr. Uriner.

    ●(c.1500) Cb. Stautet. alias troazaff. g. pisser / vriner. ●(1521) Cc. Stautet. alias troazaff. g. pisser.

    ●(1659) SCger 92b. pisser, tr. «troaza.» ●126a. vriner, tr. «troaza.» ●176a. troasa, tr. «vriner.» ●(1732) GReg 725b. Pisser, parlant des personnes, tr. «Troaza. pr. troazet. Van[netois] treaheiñ. troéheiñ.» ●971a. Uriner, tr. «Troaza. pr. troazet. Van[netois] treaheiñ. troéheiñ.» ●(1744) L'Arm 286b. Pisser, tr. «Troaihein : Treahein.» ●407b. Uriner, tr. «Treahein.»

    ●(1876) TDE.BF 639b. Troaza, v. n., tr. «Uriner, parlant des hommes.»

    ●(1916) FBBF 128 (16 mai). Le poulain (…) cependant il est bien portant et s'étend au soleil, en asten e ra, streze ra, denna mad e ra ivez, sempl eo atao emichans. ●(1933) OALD 45/214. An dud ne droazont ket a-walc'h, a evo dour diwar al louzaouen-man. ●(1934) BRUS 87. Uriner, tr. «treahein.»

    ►[empl. comme subst.]

    ●(1914) FHAB Genver 24. an troaza er gwele.

    (2) V. tr. d. Troazhañ gwad : uriner du sang.

    ●(1922) FHAB Mae 155. a laka kalz a dud da droaza gwad.

  • troazher
    troazher

    m. & adj. –ion

    (1) Personne qui urine.

    ●(1744) L'Arm 286b. Pisseur, tr. «Treaihérr.. herion.»

    (2) Homme incontinent.

    ●(1876) TDE.BF 640a. Troazer, s. m. tr. «Qui ne peut retenir son urine, parlant des personnes.»

    (3) Pod-troazher : pot de chambre.

    ●(1633) Nom 169a. Matella, matellio : vrinal : pot da teureul an dour, pot troazer, pot staoter.

  • troazherez
    troazherez

    f. –ed Femme incontinnente.

    ●(1876) TDE.BF 640a. Troazer, s. m. tr. «Qui ne peut retenir son urine, parlant des personnes.» ●Troazerez, s. f. C'est le féminin du précédent.

  • troazhigellat
    troazhigellat

    v. intr. Pissoter.

    ●(1732) GReg 726a. Pissoter, uriner fréquemment, & en petite quantité, comme les graveleux, tr. «Troaziguellat.»

    ●(1876) TDE.BF 640a. Troazigellat, v. n., tr. «Pissoter, uriner peu et souvent.»

  • troazhiñ
    troazhiñ

    voir troazhañ

  • troazhlec'h
    troazhlec'h

    m. –ioù urinoir.

    ●(1931) VALL 767a. Urinoir, tr. «troazlec'h pl. iou (mot relevé).»

  • troazhus
    troazhus

    adj. Diurétique.

    ●(1732) GReg 298a. Diuretique, tr. «remed troazus.»

    ●(1876) TDE.BF 640a. Troazuz, adj., tr. «Qui fait uriner, diurétique.» ●Louzou troazuz, tr. «plante diurétique.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...