Devri

Recherche '"troublañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de troublan-troublin (1) à troublans (2) :
  • troublañ / troubliñ
    troublañ / troubliñ

    v.

    I. V. intr.

    (1) (en plt de qqn) Se troubler.

    ●(17--) CBet 1418. Te ra d'hon sperejo donet hoas da troublan, tr. «Tu viens encore jeter le trouble dans notre esprit.»

    ●(c.1825/30) AJC 17. ma halon a sclasse ma spered a drouble, tr. «Mon cœur se glaçait, mon esprit se troublait.»

    (2) (météorologie) Se troubler.

    ●(17--) ST 94. Troubli ra ann amzer, tr. «le ciel se trouble.»

    ●(1848) SBI I 162. Me wel an noz o troublan, an heol oc'h izellad, tr. «Je vois la nuit qui devient trouble et le soleil baisser.»

    II. V. tr. d. Troubler.

    ●(1499) Ca 203b. Troublaff. g. troubler.

    ●(1659) SCger 69b. inquieter, tr. «troubli.» ●(1752) BS 5. En e glenvet diveza, goude beza recevet e oll Sacramanchou, an drouc speret a glascas troubli ar peoc'h eus e Ene.

  • troublañs
    troublañs

    f. Trouble.

    ●(1904) BMSB 32. Ne c'hellont rei d'oc'h troublans. ●47. e fas drouklivet ha leun a droublans. ●82. Pa vemp en aoun hag en droublans. ●(1907) KANngalon C'hwevrer 330. o santout droublanz an oll.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...