Devri

Recherche 'truilh...' : 14 mots trouvés

Page 1 : de truilh-1 (1) à truilhet (14) :
  • truilh .1
    truilh .1

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) (en plt de vêtements) En mauvais état, en hailhons.

    ●(1882) BAR 224. eur viscamant paour ha truill.

    ●(1921) FHAB Du 302. gwiskamant truilh. ●(1986) CCBR 156. (Brieg) n tâm kaskétèn drouilh, tr. «une mauvaise casquette.»

    (2) Piteux.

    ●(1923) FHAB Genver 29. eun toull truilh, eun toull koz. ●(1977) PBDZ 38. (Douarnenez) trouilh, tr. «pitoyable.» ●159. trouilh, tr. «de triste mine.»

    (3) (Pays) très pauvre.

    ●(1980) HYZH 133/42. (Treboull) Pouldeuilh oa ur vro truilh, truilh, truilh gwechall. Ya, truilh tout à fait eo bet gwechall ya. Un toull paoul oa an dra-se.

    (4) (en plt de qqn, d'un animal) Piètre.

    ●(1936) PRBD 110. O ! ur zant truilh, aotrou person, a lavarent. ●(1971) CSDC 75. e veze gwelet gantan atao e gi truilh Mahi.

    II. Adv.

    (1) =

    ●(1936) LVPR 52. ar maro a oa e giz eun den. Met eun den great truilh. E gorf n'oa nemet eskern. ●(1973) AMED 12. Gwisket trouilh eo.

    (2) Chichement.

    ●(1939) BRUD n° 4).">PABI 65. En eul lochenn goz ha dister / E veve truilh, gand e bried, / Didrouz, eur paour-kêz labourer. ●(1959) BRUD 8/35. Fañch ar Pogam, e-neus bevet truilhoh hoaz eged ho tad.

  • truilh .2
    truilh .2

    coll. Lambeaux de vêtements.

    ●(1921) FHAB Du 303. truilh ouz o eskern sec'h / War nij endro d'ezo.

  • truilhañ .1
    truilhañ .1

    v.

    (1) V. intr. (en plt d'une charrette) Verser.

    ●(1900) KAKE 121. pa druillo ar c'har.

    (2) V. tr. d. Renverser.

    ●(1872) DJL 15. Ha da druillia ar pod, pa oa poaz ar zouben.

    ●(1907) BOBL 02 février 123/3c. pa zigouezaz d'o bugel (…) dont da druilla al lamp a oa war an daol. ●(1928) KANNkerzevod 17/13. ne reas nemet truilha e lus war al leur-zi.

  • truilhañ .2
    truilhañ .2

    v. tr. d. Mettre en haillons.

    ●(1752) PEll 916. Truilla, déchirer les habits.

  • truilhaoua
    truilhaoua

    v. intr. Collecter des chiffons.

    ●(1752) PEll 916-917. Truillaoui, chercher par les maisons des guenilles, pour faire du papier.

    ●(1876) TDE.BF 643b. Truillaoua, v. n., tr. «Ramasser des guenilles, des chiffons.»

    ●(1931) VALL 120a. chercher des chiffons, tr. «truilhaoua.»

  • truilhaouaer
    truilhaouaer

    m. –ion Chiffonnier.

    ●(1876) TDE.BF 643b. Truillaouer, s. m., tr. «Chiffonnier, celui qui fait métier de ramasser des chiffons ; pl. ien.»

    ●(1909) KTLR 144. sac'h eun truillaouer.

  • truilhaouegezh
    truilhaouegezh

    f. Hailhons.

    ●(1941) FHAB Genver 7. Vit diskarga d'Ho treid samm hon truilhaouegez.

  • truilhaouek
    truilhaouek

    adj. Vêtu de guenilles, de haillons.

    ●(1876) TDE.BF 643b. Truillaouek, adj., tr. «Couvert de chiffons, de guenilles.»

    ●(1924) ZAMA 15. an truilhaoueka pilhaouer eus bro ar Vigoudenned.

  • truilheg
    truilheg

    m. truilheien Homme vêtu de guenilles, de haillons.

    ●(1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhecq. p. truilhéyen.»

    ●(1920) FHAB Meurzh 274. va eontr a «donêre». «Truilhek ! laouek ! truant ! pez didalvez !» ●(1922) FHAB Gouere 205. eme neuze an truilheg en eur zifrônkal. ●(1924) LZMR 16. Eun truilheg, eur c'hlasker bara. ●(1936) IVGA 146. truilheien o c'houlenn aluzen...

  • truilhek
    truilhek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Vêtu de guenilles, de haillons, déguenillé.

    ●(1659) SCger 176a. truillec, tr. «couuert de guenilles.» ●(1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhecq.» ●(1752) PEll 916. Truillec, Truilloc, délabré, celui dont les habits sont déchirés, & en lambeaux.

    ●(1876) TDE.BF 644a. Truillennok, adj. C[ornouaille] Et aussi truillok, tr. «couvert de guenilles.» ●(1889) SFA 17. ar paour truilleka.

    ●(1909) NOAR 63. ar paour truilhek-se.

    (2) Pauvre.

    ●(1939) KLDZgwal 37. ret eo anzav n'eo ket en eured truilhek omp bet.

    (3) (Chien) au poil hirsute.

    ●(1900) KAKE 99. eur c'hi truillek.

    (4) =

    ●(1882) BAR 229. pegen trouillek benag e ouffe beza hor pedenou.

    II. Adv. En haillons, miteusement.

    ●(1909) KTLR 16. Ar paour-keaz oa guisket truillok. ●(1909) NOAR 150. Gwragez gwisket truilhek.

  • truilhenn
    truilhenn

    f. truilhoù

    I.

    (1) Guenille, haillon.

    ●(1659) SCger 176a. truillou, tr. «guenilles.» ●(1688) MD II 30. Gant eur c'hos truillen. ●(1732) GReg 476b. Guenille, tr. «truilhenn. p. truilhennou, truilhou.» ●Jean Guenillon a épousé Jeanne Guenille, pour dire : 2 pauvres personnes mariées ensemble, tr. «Demezet eo yan bilhenn da Janned truilhen.» ●Il n'en est pas de si couvert de guênilles qui ne trouve à qui se marier, tr. «Ne deus pilhenn na guef truilhenn.» ●(1752) PEll 916. Truill, Monosyll. Guenille, lambeau de drap, serge, linge, &c. Singulier, Truillen, Plur. Truillou.

    ●(1867) BUE 25. eur c'hoz drulien lien kanab. ●89. eur paour a Louannek, na oa nemet trulio. ●(1889) SFA 17. truillou ar paour. ●(1896) GMB 728. pet[it] tréc[orois] drulho, druyo.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 45. eun tam truillou. ●(1908) KMAF 76. koz truilhou-toull war e gein. ●(1922) FHAB Genver 22. eur bisac'h, ennan holl beadra eur c'hlasker pilhaou, krog-pouezer, truilhaou, trokadennou. ●(1924) FHAB Genver 12. grêt e voe d'ezi diwiska he dillad kaer evit kemeret truilhou en o lec'h.

    (2) [devant un subst.] Un druilhenn sac'h : un sac en haillons.

    ●(1866) FHB 83/244a. Ar c'hreg kez a voa eno he unan (…) ep ken tra d'he golo nemet eun druillen zac'h.

    II. sens fig.

    (1) =

    ●(18--) SAQ II 245. eun druillen ki hag a garien kalz.

    (2) Vaurien.

    ●(1872) ROU 104b. Mauvais sujet, tr. «truillenn.» ●(1868) FHB 177/164b. eur maread a vugale, savet mad ha bet fur eun tachad, o vond euz an eil dervez d'egile da galkennou, da druillennou, da lonkerien. ●(1893) IAI 187. Katel diou a reer anizi. Hou-ma gouskoude a yoa eun druillen, hag eun druillen goloet a c'hoad koulz hag a fank.

    ●(1915) HBPR 83. unan deuz ar re oa deuz heul an druillen fall. ●(1924) FHAB C'hwevrer 55. Evit ober e laeronsiou e oa en em glevet gant eun druilhen all, de la Magnane, a oa o paouez ober ar rins e kêrig ar Faou. ●(1925) FHAB Meurzh 105. tri druilhen, Roussel, Maletouche ha La Chaise. ●108. an truilhou all o devoa mouget ar prins a voe lazet ivez.

    (3) Femme mal vêtue.

    ●(1922) EMAR 136. Ma n'em eus dioustu eul lipad, / Bremaik, truilhen, ez po bac'had. ●(1933) KANNkerzevod 80/7. Me 'zo bet en otroumobil ! Ha c'houi ? Oh ! c'houi zo bet ivez, sûr… n'eus truilhen ebet ha ne ve ket oc'h ober he intron ennan eun dro bennak.

    III. (blason populaire) Truilhennoù an Aber : surnom des femmes de l’Aber-Ildut.

    ●(2003) TRMOR 38. Truilhennoù an Aber / Teileien Ploñger / Moc'h Trezian.

  • truilhenneg
    truilhenneg

    m. Homme vêtu de guenilles, de haillons, déguenillé.

    ●(1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhennecq. p. truilhennegued.»

    ●(1867) BUE 39. den diwar ar meaz, fallakr, laouek – truillennek a zo ac'hanoud. ●(1889) ISV300 . ar goueriadez truillennog.

  • truilhennek
    truilhennek

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Habillé de guenilles, de haillons, déguenillé.

    ●(1732) GReg 476b. Couvert de guenillons, ou de guenilles, tr. «truilhennecq.» ●(1752) PEll 916. Truillec, Truilloc, délabré, celui dont les habits sont déchirés, & en lambeaux. On dit aussi Truillennec, & Truillennoc, au même sens que Truilloc.

    ●(1866) FHB 93/328b. Ar baourez truillenneg-ze e devoa antercant mil lur leve ! ●(1874) POG 86. Me zo eur paour keaz druillennek. ●(1876) TDE.BF 644a. Truillennok, adj. C[ornouaille], tr. «couvert de guenilles.»

    ●(1902) PIGO I 203. ar c'horfou maro trist ha truilhennek. ●(1903) MBJJ 285. e oant a-noaz ha druilhennek.●(1942) DADO 13. dont a ra e-barz an ti eur baourez koz ha truilhennek, eur baner ganti.

    (2) En haillons.

    ●(1909) NOAR 141. dilhad truilhennek. ●(1924) KANNgwital 263/197. guiskamant truillenek eur paour. ●(1925) CHIM 9. Rukunus eo gant e zilhad lous ha truilhennek.

    II. Adv. = (?) Pitoyablement (?).

    ●(1909) NOAR 55. Hag e sellent truilhennek an eil ouz egile.

  • truilhet
    truilhet

    adj. Devenu guenille.

    ●(1922) FHAB Gouere 204. truilhet e zilhad, dizeuliet e votou.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...