Devri

a-benn ar fin

a-benn ar fin

adv. À la fin, finalement.

(1903) MBJJ 357. 'Benn ar fin ec'h addiskennan. ●(1911) RIBR 119. Da dammig skiant vat a golli ive a-benn ar fin gant an traoù daonet-se, dampret 'vin !