Devri

c'hoalat

c'hoalat

v. tr. d.

(1) Charpir (de la laine).

(1499) Ca 111b. Hoalat. g. charpir.

(1931) VALL 415a. trier la laine brute en la maniant, tr. «c'hoalat gloan T[régor].»

(2) Épandre.

(18--) SAQ I 85. Kentelliet mad hen deuz he bark ; c'hoalet varnhan teil druz.

(1908) BOBL 03 octobre 197/2b. An had gwalc'het a vezo c'hoalet goude ebarz eur zolier tom ha fresket gant an avel red.