Devri

daeriñ

daeriñ

v. intr. (en plt des yeux.) Pleurer.

(1787) PT 77. darein e ra é zeulagat.

(1849) LLB 247. hé deulagad e zar. ●1583. Ou seleu zo béhet, ou deulagad e zar.

(1904) DBFV 41a. darein, v. n., tr. «larmoyer, pleurer.»