Devri

dag

dag

m. –où (armement) Dague.

(1499) Ca 16a. Badalen vide in dac. ●19a. Bec pep tra lem. euel contell dac etc. g. bec de checun fer agu. ●54a. Dac. g. dague. (….) g. qui siert de dague. b. nep a sque gant dac. ●(1575) M 2369. dagou lem, tr. «des dagues aiguës.» ●(1612) Cnf.epist 25. dac, (alias) goustill. ●(1633) Nom 184a. Sica : vne dague : vn dag.

(1659) SCger 94a. poignart, tr. «dag.» ●(1732) GReg 241b. Dague, gros poignard, tr. «dag. p. dagou