Devri

daladur

daladur

m. –ioù Herminette, doloire.

(1499) Ca 54a. Daladur. g. dalouere. ●(c.1500) Cb 55b. Daladur. g. dolouere.

(1659) SCger 140a. daladur, tr. «dolouere.»

(1856) VNA 55. une Herminette, tr. «un Daradur.» ●(1869) FHB 218/68a. a daoliou bouc'hal hag a daoliou daladur. ●(1894) BUZmornik 364. Eunn devez m'edo he dad o labourat gant an daladur, hen a oa o c'hoari gant ar skolpachou.

(1904) DBFV 39b. daladur, daradur, m. pl. eu, ieu, tr. «herminette, doloire.»