Devri

faezh

faezh

adj.

I. Attr./Épith.

(1) Las.

(1911) RIBR 48. ar re feaz a rea eun tam chach d'o c'halon. ●(1935) ANTO 100. Reut o diouhar outo, ar besketaerien gaez, / A gerze, du o fenn, hag int holl tremen faez.

►[empl. comme subst.]

(1955) VBRU 41. Mirout da vorediñ gant ar faezh ma'z oan. ●(1970) BHAF 133. Skuiza a ris gand an drutell-ze ha me d'ober sin dezi da vond gant an non dé dié gand ar faez e oan.

(2) Faezh-mouch : très las.

(1932) ALMA 62. feas mouch a oa eat.

(3) Bezañ faezh gant udb. : être las de qqc.

(1860) BAL 79. Va ene a zo evel dare gant ar zec'hed, feaz gant an itic. ●182. evel ma clasc an diseol an nep a zo feaz gant ar c'hor. ●(1880) SAB 421. dare gant an itic, feaz gant ar zec'hed. ●(1894) BUZmornik 293. feaz gant ann dommder.

(4) Vaincu, défait.

(1464) Cms (d’après GMB 231). faiz, vaincu. ●(1499) Ca 75a. Emrentaff faez. ga. soy rendre vaincu. ou soy donner ou habandonner. ●(1580) G 216. Breman ez gousomp ez omp faez, tr. «Maintenant nous savons que nous sommes vaincus.» ●(1621) Mc 93. ouz en em lesel da bezaff fez.

(1752) PEll 295. Fes, Fés & Feas, selon M. Roussel, signifie vaincu par la dispute.

II. Adv. Leun-faezh : tout plein.

(1732) GReg 730a. Tout plein, entierement rempli, tr. «Leun feaz. Van[netois] lan fæh

(1890) MOA 70. Très plein, tr. «leun-feaz