Devri

hardishaat

hardishaat

v.

I. V. intr.

(1) S'enhardir.

(1499) Ca 108b. Hardizhat. g. oser.

(1732) GReg 487a. Devenir hardi, tr. «Hardizzaat. pr. hardizzeët. Van[netois] hardihat

(1878) EKG II 118. O velet ne deue den var va zro, ec'h hardisean, hag, oc'h en em hardisaat, e teue va skiant da sklerraat.

(1908) PIGO II 36. Ha c'houi, emei, o hardiaat eun tam, c'houi 'zo chomet er ger ive ? ●(1907) BOBL 26 octobre 161/2f. Hardiaat a ra al laëron ! ●(1909) FHAB Eost 225. en noz, en em laka da gana var bouez he benn evit hardisaat.

(2) Hardishaat ouzh ub. : s'enhardir contre qqn.

(1866) LZBt Genver 78. Hardiaat ha droukaat bemde a reont ouz-imp.

(1900) MSJO 94. Ardisaat a reont buan ous ho mignon Joseph.

II. V. tr. d. Enhardir, encourager.

(c.1500) Cb 50b. g. encouragier / enhardir. b. hardizhat.

(1659) SCger 50b. enhardir, tr. «hardizaat.» ●(1732) GReg 487a. rendre hardi, tr. «Hardizzaat. pr. hardizzeët. Van[netois] hardihat

(1854) PSA I 187. raccé é oé bet requis d'en arhæl Gabriel hi hardéhat. ●(1868) KMM x. na da ardisaat ar bec'heurien, na da lacaat anezo da zisesperi.

III. V. pron. réfl. En em hardishaat : s'enhardir.

(1710) IN 247. abarz nemeur e teuor d'en em hardizzat. ●(1790) Ismar 176. en dud youanq sodét en eil guet éguilé, péré eit hum hardéhad d'er péhet, e douy en hum gaveint ?

(1878) EKG II 118. O velet ne deue den var va zro, ec'h hardisean, hag, oc'h en em hardisaat, e teue va skiant da sklerraat.

(1915) HBPR 72. ar veleien all a zo deuet d'en em hardisaat. ●(1929) FHAB Genver 27. Koulskoude, a-nebeudou, e teuas d'en em hardisaat.