Devri

ifamiñ / ifamañ / ifomiñ

ifamiñ / ifamañ / ifomiñ

v. tr. d.

(1) Infamer.

(1732) GReg 529a. Infamer, rendre quelqu'un infâme, tr. «Iffama. iffami. ppr. iffamet

(2) Contaminer.

(18--) PEN 93/182. mar trofe n'aël a goste / da iffamfe dre doul n'alch'we.

(3) Estropier, blesser.

(1970) BHAF 31. ifomi ma zreid. ●220. Eur breur din a oa bet ifomet gand unan aneze.

(4) Médire de.

(1659) SCger 40b. decrier, tr. «infami.» ●42a. denigrer, tr. «infami

(1838) CGK 11. o zeod milliguet a iffam an nesça.

(5) = (?) Gêner (?).

(c.1825/30) AJC 4617. an nos on jfomas gand edenvaligen.

(6) Salir.

(1868) GBI I 330. Penamet ifom da dillad, tr. « Si je ne craignais de salir tes habits »