Devri

kabac'haat

kabac'haat

v.

(1 V. intr. Devenir caduc, sénile.

(1868) FHB 177/165b. dont a reas da gabac'haat gant an oad.

(1911) BUAZperrot 492. pa deuas Tiernmaël da gabac'hât gant ar gozni. ●(1913) FHAB Genver 2. kavet anezan koseet ha kabac'heet eun draïk bennak. ●(1931) VALL 189b. devenir décrépit par l'âge, tr. «kabac'haat.» ●(1956) BAHE 9/17. Trist eo kosât ha kabac'hât. ●(1951) LLMM 25/61. war gabac'haat ec'h an.

(2) V. tr. d. Rendre caduc, sénile.

(1931) VALL 189b. rendre décrépit par l'âge, tr. «kabac'haat