Devri

kabestret

kabestret

adj.

I. À qui on a mit un licol.

(1866) LZBt Du 217. Dirag-han e oa eur c'hant a gezek dibret ha kabestret.

II. sens fig.

(1) Qui va se marier.

(1995) BRYV III 101. (Milizag) Ne oam ket c'hoaz kabestret d'ar poent-se. ●kabestret : o vond da zimezi.

(2) Assujetti.

(1910) MBJL 38. setu Kymryz hep beleien. Ne c'houlont ket ken nebeut eus eskibien Heri hag Elizabet, dre m'o deus aon da vean kabestret.