Devri

labaskenn .2

labaskenn .2

f. –où

(1) Vieille guenille, loque.

(1876) TDE.BF 385a. Labaskenn a dû signifier haillons. ●(1877) FHB (3e série) 3/23b. n'en doa en he gerc'hen nemed eur viltanz a labasken carget a brenezier, ha c'hoaz e coesche divar he gein paneved ma vije ato skerbet (chelpet) gant eun turban colo.

(2) Homme vêtu de guenilles, de loques, loqueteux.

(1876) TDE.BF 385a. Labaskenn, s. m., tr. «Homme mal habillé.»

(1931) VALL 60b. (homme) mal bâti, tr. «labaskenn