Devri

madober

madober

m. –où

(1) Bienfait.

(1621) Mc 79. trugarecat é mat oberou. ●(1710) IN 43. e vad-oberou. ●(1732) GReg 94a. Bienfait, faveur, plaisir, tr. «Mad-ober. p. mad-oberyou

(1835) AMV 42. ar madoberou oc'h eus recevet digatan [Doue]. ●(1860) BAL viii. Sonjal e madoberou Doue. ●(1877) EKG I 238. n'en deuz ket ankounac'heat madouberou ar re goz.

(1910) FHAB Meurzh 78. eur vestrez hag a skuilhe warno kement a vadoberou. ●(1911) BUAZperrot 126. Ar madober dispar-ze. ●(1930) KANNgwital 329/396. eun niver bras a vadoberou.

(2) Lezel ub. en e vadober : laisser qqn agir à sa guise.

(1872) ROU 108b. Il fait ce qu'il veut, tr. «Lezed e vez en e vad-ober.» ●(1880) SAB 11. An Iliz a lez peb ini en e vadober.

(3) War e vadober : à sa guise.

(1955) STBJ 103. En diskennou ha war ar plên e kerzent ganti d'an dripig, met, er zaoiou, o laoske [ar c'hezeg] da vont war o madober. ●(1957) BRUD 2/43. o chaokad, war e vadober, eun nebeud frouez. ●(1958) BRUD 4/87. oh ober, da vad ha war o mad-ober, eur hovad kerez.