Devri

oazus

oazus

adj.

(1) Jaloux.

(1659) SCger 67b. ialoux, tr. «oasus.» ●161b. oazus, tr. «ialoux.» ●(1732) GReg 506b. Etre jaloux de sa femme, tr. «Beza oazus eus e c'hrecg.» ●Etre jalouse de son mari, tr. «Beza oazus eus he ozac'h.»

(1834) APD 14. en Doue oazus.

(1908) FHAB Meurzh 89. Kounnar ar vaouez oazuz. (d'après Parres ar Vretoned).92. Ar c'hrac'h oazuz a rogas ar paper-se. ●(1923) KNOL 266. Cheun oa oazus ouz e vreur bihan.

(2) Envieux, jaloux.

(1612) Cnf.epist 7. oazus à enor an Autrou Doué. ●35. Doctoret oazeus ha desireus.

(1839) BSI 122. Mary oazus evel Isidor da blijout da Zoue.

(3) Zélé.

(1834) SIM 99. rac ar garg a deputet a exich beza oazus.