Devri

pagnotenn .1

pagnotenn .1

f. –où Tignasse.

(c.1836) COM I moj. 17. A guempenné d'ezhan liez hé bagnoten. ●(1876) TDE.BF 501b. Pegnotenn, s. f. C[ornouaille] Kregi e pegnotenn eunn all, tr. «se prendre aux cheveux, parlant de deux femmes.»

(1921) PGAZ 36. he zaou zourn krog e pegnotenn Iann, gant aoun da goueza. 42. an daou baotrig a grog an eil e pegnotenn egile. ●(1931) VALL 739b. Tignasse, chevelure forte, tr. «pagnotenn f.»