Devri

pailhardiñ

pailhardiñ

v. intr.

(1) Paillarder.

(1732) GReg 521a. Commettre des impudicitez, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet.» ●685a. Paillarder, tr. «Pailhardi. pr. pailhardet. Van[netois] pailhardeiñ.» ●(1790) Ismar 269. teichet oèn a guênt (...) de baillardein.

(2) Pailhardiñ an-unan : se masturber.

(1732) GReg 215a. Se corrompre parlant de l'homme, tr. «Van[netois] pailhardeiñ e-hunon