Devri

sabaturus

sabaturus

adj. Stupéfiant.

(1926) FHAB Eost 306. An eil hag egile o deus o istor sapaturus a-walc'h. ●(1926) FHAB Du 416. eur sakreteri, eun doënn sapaturus d'ei : egiz kein eur vag. ●(1955) STBJ 120. an ijin sabaturus.