Devri

sablenn

sablenn

f. –où, sabl

(1) Grain de sable.

(c.1680) NG 1248-1249. Eual zo a sablen / Er mor. ●(1732) GReg 835b. Grain de sable, tr. «Van[netois] sableen. p. sabl.» ●(1787) PT 66. Lacat ur sablènnic quer bras el ur votèn. ●(1790) PEdenneu 190. quel liès a uèh èl e zou a sablèn ar vordèn er mor.

(1829) CNG 33. quement sablen zou ér bed.

(2) Sable.

(1869) KTB.ms 14 p 285. sabrenn ha mein.

(1903) MBJJ 252. eur gwisk sabren. ●106. sabren war e leuren.