Devri

tabernakl

tabernakl

m. –où (religion) Tabernacle.

(1499) Ca 192a. Tabernacl. g. tabernacle.

(1659) SCger 115a. Tabernacle, tr. «Tabernacl.» ●(1732) GReg 900a. Tabernacle, tr. «Tabernacl. p. tabernaclou.» ●(1792) HS 129. dérac enn Tabernacle adorable. ●(17--) TE 99. Moïse e zressas en Tabernacl ha col er péh e oai de laquad abarh.

(1838) OVD 44. é mesque en tabernacleu santel. ●(1850) MOY 270. batissa an Tabernacl neve.

(1907) PERS 69. e ra eur zell ouz an tabernakl. ●(1935) FHAB Ebrel 146. er XVIe kantved hepken eo e teuas ar c'hiz da staga a-varo tabernaklou ha diri ouz an aoteriou.