Devri

vakiñ

vakiñ

v.

(1) V. tr. i. Vakiñ gant ub. : s'occuper.

(17--) EN 2323. henon ne teus eom, evou vaqued guenid, tr. «là, ne crains rien, on s'occupera de toi.»

(1827) VSAp 4. hac evou red din souden vaquin gand ar maro.

(2) V. intr. Vaguer.

(1499) Ca 204b. Vagaff. g. vaguer.

(18--) CSN 9. Vaqi a reant d'an oræzon / Gant cals eus a zevotion.