Devri

yenañ / yeniñ

yenañ / yeniñ

v.

I. V. intr.

(1) Refroidir.

(c.1718) CHal.ms iii. Il faut laisser refroidir la soupe, tr. «red é lesel er souben d'ïainein.» ●(1790) MG 186. Ragousteu lausqét de yeinnein.

(1848) GBI I 488. Rag 'ma ar zoubenn o ienan, tr. «Car la soupe refroidit.»

(1906) KPSA 11. mein deuzet un menez-tan deuet da iena. ●(1909) FHAB Meurzh 74. lezel ar yod da yena epad an noz.

►sens fig.

(1907) PERS 48. karantez an intanvez ne ienaz ket kennebeut. ●(1913) AVIE 271. karanté ul lod kaer e ieinou.

(2) Attraper froid.

(1919) FHAB Kerzu 182. chom a reas da iena gant an dilhad gleb-ze.

(3) (agriculture ; en plt de la terre) Être en jachère.

(1959) BRUD 8/21. Ne zalhin ket eun dachenn zoken da yena.

(4) Tennañ da yenañ : se désintéresser.

(1874) FHB 515/353b. ne deus nemet eur c'hristen guirion hag a labourfe evelse e coustians pa ve ken eas dezhan tenna da iena.

II. V. tr.

A. V. tr. d.

(1) Refroidir.

(1687) MArtin 3. Jennan goat an Orfellinet.

(1861) Bel 166. yeinnein hou caranté ém hevér.

(2) Yenañ (ub.) ouzh udb. =

(1838) OVD 270. ne glasque nameit hou yennein hac hou tigalonein doh en œvreu mad.

B. V. tr. i. Yenañ diouzh, ouzh ub. : se refroidir avec, à l'égard de qqn.

(1872) ROU 99. Il s'est refroidi envers moi, tr. «deued eo da ièna ouzin

(1909) KTLR 19. ne da ket re aliez da velet da gerent : iena 'rafent diouzhit.

III. V. pron. réfl. En em yenañ en udb. : faire qqc. avec moins de ferveur.

(1710) IN 437. en em yena e servich Doue.