Devri

Recherche 'Garv...' : 13 mots trouvés

Page 1 : de garv-1 (1) à garveta (13) :
  • garv .1
    garv .1

    adj.

    I. Adj.

    A. Attr./Épith.

    (1) Dur, rude.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 254). Garv, dur. ●(1499) Ca 91a. Garu. g. apre. l. asper / a / um. ●(14--) Ab inscription. An materi a studiaff, pe prederaf a cafaf garu / Goude hon holl fet en bet man, divez peb vnan eu an maru, tr. « Le sujet que j’étudie, quand je le médite, je le trouve dur : / Après toute notre carrière en ce monde, la fin de chacun est la mort. » ●(1530) Pm 252. Carguet a preuet ez metou / Hasclacc a plaçzou traou garu, tr. «Rempli de vers en ton corps / Et glacé par endroits, choses rudes.» ●286. Maz sonche den certen en maru / Hac ouz pep baru peguenn garu eu, tr. «Si certes l’homme songeait à la mort, / Et combien à toute barbe elle est rude.» ●(1575) M 13. Mezellour an Maru an garfaff, tr. «Le Miroir de la Mort le plus sévère.» ●572-573. Penaux couffat an maru, peheny so garuhaff : / A ra da pep heny, en em humiliaff, tr. «Comme quoi le souvenir de la mort, qui est très dure / Fait à chacun s’humilier.» ●(1633) Nom 180b. Lupatum, lupus, murex : mors de bride fort rude : mors brid á ve garu bras.

    ●(1659) SCger 149b. garo, tr. «aspre.» ●(c.1680) NG 1648. Pe songé er maruë garuë.

    ●(1915) HBPR 99. pegen garo oa buez ar veleien geiz, er prizoun.

    (2) (en plt d'étoffe) Rude, revêche.

    ●(1732) GReg 833b. Rude au toucher, tr. «Garo. garv.»

    ●(1857) HTB 136. evit gwiskadurez, dilad fetiz ha garo.

    ●(1911) BUAZperrot 629. ne zouge nemet dilhad garo.

    (3) (Soif) ardente, intense.

    ●(1909) FHAB Eost 227. eur zec'hed deuz ar re c'harva.

    (4) (Voix) Râpeuse, rude, âpre.

    ●(1908) PIGO II 135. Piou 'zo aze ? eme eur vouez garo, a ziabarz. ●(1955) VBRU 98. he mouezh c'harv.

    (5) (Mer) forte.

    ●(c.1825-1830) AJC 2128. ar mor a voa garf an navel a voa grond enan.

    (6) D'aspect rude, sévère, austère.

    ●(c.1500) Cb 91b. [garu] Jtem hic tetricus / ci. g. cest vne montaingne aspre. b. vn menez garu.

    ●(1903) MBJJ 41. rec'hel garo. ●(1911) BUAZperrot 435. Meneziou garo.

    (7) Sévère.

    ●(1886) SAQ I 5. poaniou garo.

    ●(1911) BUAZperrot 127. e labouriou tenn hag e binijennou garo.

    (8) (en plt d'un chemin) Âpre, accidenté.

    ●(1575) M 1685-1686. Neuse ez arriuent, en vn croashent ent scaff, / Vnan cazr ha digaru, hag eguile garuhaff, tr. «Alors ils arrivèrent à un carrefour bientôt, / L'un (des chemins étant) beau et aplani, et l'autre très rude.» ●(1633) Nom 231b. Salebra, asperum, insolens locus : lieu aspre : læch garu ha lourd.

    (9) (en plt d'un lieu) Inhospitalier.

    ●(1633) Nom 233a. Locus situ sentus : lieu remugle : vn læch vil ha garu leun á strouez.

    (10) (en plt du temps) Rude.

    ●(1575) M 177. pan deu ampser garu, tr. «quand vient le temps dur.»

    B. Attr. Bout garv gant ub. : déplaire fortement à.

    ●(17--) TE 127. Garhue oai guet en dén-ze merhuel a zorn ur voès. ●201. rac ma hoai garhue guet-ou gùélet un dén en doai desaùét én é Balès, é tonnèt de vout quer puissant èl é ligné. ●343. Garhue oai guet-ou ma rait deja de Jesus en hanhue a Roué.

    II. Adv. Rudement.

    ●(c.1680) NG 1853. crial garuë merbet.

    ●(1890) MOA 452b. Son langage est rude, tr. «garo e kaoze.»

    ●(1914) FHAB Eost 232. Stourmomp garo eveltan, holl a unan. ●(1919) MVRO 8/1a. goulennomp reut, krenn, sec'h, rust, garw. ●(1941) SAV 19/24. brouda garo e loen kaez gant e gentrou.

    III. Garv an troc'h gantañ : voir troc'h.

  • garv .2
    garv .2

    m.

    (1) Rudesse.

    ●(1872) FHB 384/146b. Brezel a zo hag a vezo / Etre ar flour hag ar garo.

    (2) [avec sens collectif] Les durs.

    ●(1575) M 84. Penaux han cuff han garu, á deu da bout maruel, tr. «Que les doux et les durs sont mortels»

  • garv .3
    garv .3

    m. –ed Ver qui sert d'appât.

    ●(1876) TDE.BF 224a. Garv, s. m., tr. «Ver rouge qui sert d'appât pour la pêche. Il se trouve sur les rivages de la mer ; pl. ed.»

  • garvaat
    garvaat

    v.

    (1) V. intr. Devenir plus rude, enrudir.

    ●(1867) BUE 24. eur vue, hag e deuz da vont war c'harwat bemde. ●(1876) TDE.BF 224a. Garvaat, v n., tr. «devenir rude au toucher.»

    ●(1931) VALL 174b. devenir cruel, tr. «garvaat.»

    (2) Rendre plus cruel.

    ●(1931) VALL 174b. rendre cruel, tr. «garvaat.»

  • garvaet
    garvaet

    adj. Devenu plus rude, endurci.

    ●(1922) FHAB Gouere 206. teneraet ha garvaet e vouez.

  • garvder
    garvder

    m. Cruauté.

    ●(c.1500) Cb. [neudenn] g. cest rudesse en fil / ou en toile. b. garuder a neut / pe a lien.

    ●(1732) GReg 833b. Rudesse, aprêté, tr. «garvder.»

    ●(1857) HTB 212. Ar garveder euz ar gastidigez.

  • garved
    garved

    coll. (zoologie) Vers de sable.

    ●(1912) KANNgwital 114/131. var zigarez klask garved. ●(1956) BLBR 87/12. o vont da glask garved. ●(1957) BRUD 2/84. Hirio emaon soñj klask eun tamm moh-aot ha garved. ●(1964) BRUD 18/31. Garved da Laou.

  • garvedenn / garvenenn
    garvedenn / garvenenn

    f. (zoologie) Ver de sable.

    ●(1909) BROU 242. (Eusa) Ver arénicole, tr. «Garvéden.» ●(1977) PBDZ 664. (Douarnenez) garven, sorte de vers de sable, nephtys ; garvenenn.

  • garven
    garven

    coll. (zoologie) Vers de sable.

    ●(1977) PBDZ 664. (Douarnenez) garven, sorte de vers de sable, nephtys ; garvenenn.

  • garvenenn
    garvenenn

    voir garvedenn

  • garvenn
    garvenn

    f. –où Balai de houx.

    ●(1732) GReg 76b. Balai de hoüe, tr. «Garvenn. p. garvennou.»

    ●(1876) TDE.BF 224b. Garvenn, s. f., tr. «Balai de bois rude.»

  • garventez
    garventez

    f. –ioù

    (1) Cruauté.

    ●(1847) FVR xii. daoust da c'harventez ann heskin. ●184. Ar Gonvansion a gavaz al lezennou-ma euz ar gwella, hag ho sevenaz c'hoaz gant mui a c'harventez.

    (2) Rudesse, âpreté.

    ●(1499) Ca 91a. [garu] Jtem hic asperitas / tis. g. g. asprece. g. garuentez. ●(1612) Cnf 78a-b. an hueruder ves ma eneff, hac à ves an bestl, da lauaret eo an garuentez am afflictionou graet em corff hac em membrou.

    ●(1659) SCger 149b. garventer, tr. «aspreté.» ●(1732) GReg 213b. Des austeritez corporelles, tr. «Garventezyou corvus. garventezyou bras.» ●833b. Rudesse, aprêté, tr. «Garvéntez.»

    ●(1876) TDE.BF 224b. Garventez, s. f., tr. «Rudesse.»

    ●(1918) LZBt Mae 6. da guz garwente dindan douster.

    (3) Garventez ar goañv : les rigueurs, l'âpreté de l'hiver.

    ●(1732) GReg 822a. les rigueurs de l'hiver, tr. «ar garvéntez eus ar goañ.»

    ●(1922) EMAR 24. Tommder meur a hanvez he lakaas da zec'ha, / Ha garventez ar goanv ken 'lies da skoana.

  • garveta
    garveta

    v. intr. Chercher des vers de sable.

    ●(1912) KANNgwital 114/131. 6 dervez er zizun da c'hravetta. ●(1956) BLBR 91/15. en eur vont da c'harveta. ●(1964) BRUD 18/31. me a harvete war aot Kern-ar-Gazel.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...