Devri

Recherche 'Kemm...' : 22 mots trouvés

Page 1 : de kemm-1 (1) à kemmusted (22) :
  • kemm .1
    kemm .1

    m. –où

    I. (sens de différence)

    (1) Différence, distinction.

    (1732) GReg 287b. Différence, disproportion, distinction, tr. «qemm. Van[netois] qemp.» ●Il y a bien de la difference entr'eux, tr. «cals qemm, ou, cals a guemm a so eñtrezé, ê leal.» ●294a. Disproportion, tr. «qemm. van[netois] qemp. qem.» ●296a. Distinction, difference, tr. «qemm.» ●(1790) Ismar i. N'en dès quet paud a quêmb itré en Instructioneu santel-men hac er-ré-zou hanàuet a uerço. ●(17--) TE 487. ne oai quêmb er bet itré er péhedeu.

    (1854) PSA I 48. er hiêmb hag en difforhance e zou étré ur gùir grechén hag un aral e hanhuér un dén honest revé er bed. ●60. péh quêmb e zou étré er rù hag er milén, étré er gùerh hag er glaz ! ●(1867) MGK 127. Deuz'ta gan-en hag e weli / Pe gemm zo etre hon daou di. ●(1869) SAG 51. Kem 'zo entre beza honest dirag an dud, a tud honest dirag Doue. ●(1869) HTC 288. Doué (…) n'en deuz lakeat kemm ebet etre ar baïanet ha ni. ●(1876) TDE.BF 334a. Kemm, s. m., tr. «différence.» ●(1889) ISV 477. hag ar friou ive a zo aliez cals kem etre ho ment.

    (1907) VBFV.bf 38b. kem, m., tr. «différence.» ●(1916) KANNlandunvez 61/440. Ne dle beza kemm ebed etre ar vugale, pe guir an tadou o deuz roet ho buez evit ar vro.

    (2) Change, échange, troc.

    (1752) PEll 479. Kem, Change, échange, troc.

    (1876) TDE.BF 334a. Kemm, s. m., tr. «Echange, troc.»

    (3) (en plt d'argent) Différence que l'on rend.

    (1925) BILZ 126. Dalc'h ar c'hemm evidout.

    (4) Changement.

    (1849) LLB 221-225. er vam gouh / (…) e lar (…) / E hes kem én amzér, én dud hag é peb kis.

    (5) Lakaat kemm etre : différencier.

    (1732) GReg 287b. Differencier, mettre, causer de la difference, tr. «lacqaat qemm eñtre

    II. (sens de comparaison)

    (1) Comparaison.

    (1752) PEll 479. Kem, signifie aussi comparaison, parité, égalité. Ne d'eus ket a kem etrezo, il n'y pas de comparaison entre eux.

    (1876) TDE.BF 334a. Kemm, s. m., tr. «comparaison.»

    (1906) KPSA 27. E kichen ar c'hemmou c'houek-ze an Aotrou Vianney en doa ivez kemmou nerzuz ha nevez. ●(1909) KTLR 245. N'eus kemm ebet etre gras Doue ha Pount Londrez : pount Londrez a zo kalz, kalz brasoc'h.

    (2) E kemm ouzh, gant : en comparaison avec.

    (1877) MSA 135. He c'harga a reas da rei da Vari eun descadurez e kemm gant an enor dispar he gortoze divezatoc'h.

    (3) Lakaat e kemm gant, ouzh : comparer à.

    (1864) SMM 83. Oll madou an douar ne oufent ket beza lakeat e kem outhi. ●(1889) ISV 478. En eskem en doa bet eur fri ha ne voa souc'h ebet er c'harter hag a vije goest da veza laket e kem ganthan.

    (1909) FHAB Genver 6. lakaat an den e kemm gant al loened. ●(1928) BFSA 106. Fouge a veze enni, pa lakae tud ar bed e kemm gant al leanezed.

    (4) Na gaout na kemm na ment : être incomparable.

    (1862) JKS 100. Doue n'en deuz na kemm na ment. ●(1879) BMN 217. He garantez evit an nesa ne doa na kemm na ment.

    (5) Hep kemm na ment =

    (1862) JKS 406. Karantez Doue a zo hep kemm na ment e-keñver ann den he-unan hep-ken ! ●(1862) JKS.lam 133. He garet a rankomp, eme sant Bernad, hep kemm na ment. ●151. Ra vezo eta hor c'haloun da Zoue hep kemm na ment.

    III. (sens de faute, de manquement) Hep kemm : sans délai, sans faute, sans manque.

    (1557) B I 49. Rac en effet gourchemennet net voe / Ez resech (lire : iesech) lem hep quen quem a breman / Tut a mecher guenech sclaer en (lire : an) kaer man / Da presec glan pur ouz an Roe, tr. «car il a été ordonné positivement que vous alliez tout de suite, sans délai, avec des hommes de métier, hors de cette ville, pour parler aussitôt au Roi.» ●542. Neb a queront ne sellont quet / En deuez lem hep quem remet, tr. «Celui qu'ils chérissent ne manque pas d'avoir d'eux toutes sortes d'assistance.» ●565. Me menn heb quem ober lem un tempest / Garu da arhuest, tr. «Je suis résolu à faire un supplice cruel à voir.»

  • kemm .2
    kemm .2

    = (?) dremm, neuz (?). cf. kenn

    (1867) FHB 132/220a. en doa c'hoaz eur c'hem caer ha laouen.

  • kemm-digemm .1
    kemm-digemm .1

    adj. Instable, qui change tout le temps.

    (1931) VALL 393b. Instable, tr. «kemm-digemm

  • kemm-digemm .2
    kemm-digemm .2

    m. Instabilité.

    (1931) VALL 393b. Instabilité, tr. «kemm-digemm m.»

  • kemm-ouzh-kemm
    kemm-ouzh-kemm

    adv. & prép.

    I. Loc. adv.

    (1) Tant pour tant.

    (1732) GReg 620b. Mesure pour mesure, tr. «Qem-ouc'h-qem.» ●(1744) L'Arm 238a. Mesure pour mesure, tr. «Quemb-oh-quemp.» ●(1752) PEll 479. Kem oc'h Kem, Tric pour troc, change contre échange.

    (1907) VBFV.bf 38b. kem-oh-kem, tr. «tant pour tant.»

    (2) Bezañ kemm-ouzh-kemm : être à égalité.

    (1872) ROU 78a. Maintenant il y a compensation pour lui, tr. «brema emaïnt kem ouz kem h[aut] l[éon].»

    (3) Reiñ, ober kemm-ouzh-kemm : troquer.

    (1659) SCger 121b. troquer, tr. «ober quem oc'h quem.» ●(1732) GReg 942a. Troquer, tr. «rei qem ouc'h qem

    II. Loc. prép. Lakaat kemm-ouzh-kemm gant : comparer à.

    (1880) SAB 35. ne c'hall beza lacaet kem ouz kem gant netra var an douar. ●218. En aviz stourm outo e lacaas Jesus kem ouz kem gant Barrabas.

    kemmus adj.

    (1) Changeant, variable.

    (1931) VALL 109b. Changeant (temps, caractère, humeur), tr. «kemmus.» ●772b. Variable, tr. «kemmus

    (2) Muable.

    (1931) VALL 485b. Muable, tr. «kemmus

    (3) (grammaire) Mutable.

    (1931) VALL 485b. consonne muable, tr. «kensonenn gemmus

  • kemmadenn
    kemmadenn

    f. –où Changement.

    (1931) VALL 109b. Changement, tr. «kemmadenn f.»

  • kemmadur
    kemmadur

    m. –ioù

    (1) Mutation, changement.

    (1931) VALL 109b. Changement, tr. «kemmadur m.» ● 488a. Mutation, tr. «kemmadur m.»

    (2) (grammaire) Kemmadur kensonennoù : mutation consonnantique.

    (1931) VALL 488a. Mutation (gramm.), tr. «kemmadur(-kensonnennou) m.»

  • kemmañ
    kemmañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Kemmañ diouzh : différencier, distinguer de.

    (1907) FHAB Kerzu 293. ne c'heller mui ho c'hemma dioutho.

    (2) Changer, modifier.

    (1931) VALL 110a. Changer ; modifier, tr. «kemma

    (3) Kemmañ gant : comparer à.

    (1877) BSA 123. Sant Bernard a gemm ar fizians gant eur pod pri da vont d'ar feunteun da gerc'hat dour.

    II. V. intr. Changer, se modifier.

    (1931) VALL 110a. Changer ; se modifier, tr. «kemma

  • kemmesk .1
    kemmesk .1

    m. & adv.

    I. M.

    A.

    (1) Mélange.

    (1575) M 2484. Pez quemesq, tr. «Quel mélange.» ●(1633) Nom 122b. Harmoge : meslange de couleurs : an melaing pe'n quemesq ves an liou.

    (1876) TDE.BF 334a. Kemmesk, s. m., tr. «Mélange.»

    (2) Échauffourée.

    (1837) GET 9. Mar plich deoc'h ar gombat, ar c'hemesq hag ar goad, / Chetu ama ho ten ! ●16. mont en dro d'ar guær eb quemesq na crogad !

    B. [en locution]

    (1) Lakaat kemmesk : mettre de l'agitation.

    (1878) EKG II 135. Ha n'oa nemed Ian Pennors epken o lakaat kement-all a gemmesk.

    (2) Lakaat kemmesk e-touez : mettre, semer la confusion dans.

    (1877) EKG I 187. o doa, en eur vont kuit, lakeat eun tamm kemmesk etouez an dud. ●289. ha lakaat a rechomp kemmesk, kabal ha skrab e touez ar republikaned.

    (3) Ober kemmesk fall : se tromper, confondre.

    (1866) FHB 93/321a. ne dleer ket beza souezet mar greont kemesc fall.

    (4) Lez da gemmesk : reste tranquille.

    (1872) ROU 72b. Lez da gemmesc, tr. «Cesse tes bouleversements.»

    II. Loc. adv. Da gemmesk : ensemble.

    (1557) B I 566. Goudese fresq et da quemesq clesquet / A dou en dou flambesou, tr. «Ensuite, allez vite me chercher deux à deux des torches.»

  • kemmesk .2
    kemmesk .2

    voir kemmeskañ

  • kemmeskadur
    kemmeskadur

    m. Confusion, mélange.

    (1732) GReg 29a. Alliage, Melange de divers metaux, tr. «Qemescadur-metal.» ●196b. Confusion, mélange confus de plusieurs choses, tr. «Qemesqadur.» ●611b. Mélange, tr. «Qemesqadur.» ●629a. Mixtion, mélange, tr. «Qemesqadur.» ●765b. Purement, sans mélange, tr. «Hep qemesqadur

    (1914) DFBP 61b. confusion, tr. «kemeskadur

  • kemmeskadurezh
    kemmeskadurezh

    f. Confusion, mélange.

    (1732) GReg 196b. Confusion, mélange confus de plusieurs choses, tr. «qemesqadurez

    (1839) BSI 295. Ra zeuï ar guemescadurez ma, hac a[r] gonsecration eus a gorf hac eus a c'hoad hon autrou (...).

  • kemmeskailhez
    kemmeskailhez

    m. péjor. Mélange confus.

    (1732) GReg 612a. Mélange qui rend une chose mauvaise au goût. mélange de mauvaises choses avec de bonnes, tr. «Qemmesqailhès.» ●629a. Mixtion mauvaise, tr. «Qemesqailhez.» ●765b. Purement, sans mélange, tr. «Hep qemesqailhès.» ●823b. Ripopé, tr. «qemesqailhès

    (1931) VALL 21b. Amalgame, tr. «kemmeskailhez f. (en mauv. part).»

  • kemmeskailhoù
    kemmeskailhoù

    plur. Mauvais mélanges.

    (18--) SAQ I 403. Hag etouez ar mad a reomp pegement a gemeskaillou fall. ●(18--) SAQ II 21. E komzou Doue, kemeskaillou hebed. ●338. heb kemeskaillou difennet. ●348. e kavomp kemmeskaillou.

  • kemmeskaj
    kemmeskaj

    m. -où Mauvais mélange.

    (1962) EGRH I 30. kemmeskach m. -où, tr. « mauvais mélange. »

  • kemmeskajoù
    kemmeskajoù

    plur. Mauvais mélanges.

    (1957) PLBR 50. kemmeskajou, kemmeskachou, tr. «mélanges.»

  • kemmeskañ / kemmesk
    kemmeskañ / kemmesk

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Mêler.

    (1499) Ca 129b. Luzyaff. ga. meller. l. misceo / es. scui. vide in quemesq. ●169b. Quemesq. g. mesler. ●(c.1500) Cb 72a. [dour] g. meller en eaue. b. quemesq en dour.

    (1659) SCger 79a. mesler, tr. «quemesq, p. quemesquet.» ●(1732) GReg 354b. Entremêler, mêler parmi, tr. «Qemesqa. pr. qemesqet.» ●612a. Mélanger, mêler, tr. «Qemesqa. qemesq. pr. qemesqet

    (1838) CGK 5. Deut da guemmesq o taëro gant ar re a squillan. ●(1857) CBF 79-80. pa he gemmesker gant eur bannik gwin-egr. ●(1876) TDE.BF 334a. Kemmeski, v. a., tr. «Mêler, mélanger.»

    (1932) KWLB 14. o c'hemmeska da zeiz al labour.

    (2) Contaminer.

    (c.1500) Cb 44b. Item contamino / as. g. contaminer / conchier corrompre. b. quemmesk / conchiaff corrumpaff.

    (3) Mélanger avec qqc., dans le but de frelater.

    (1633) Nom 62a. Vinum merum, meracum, purum, putum : vin pur, clair, point mixtionné : guin pur, clær, na ve-quet quemesquet. ●64b. Vinum elutriare, transuersare : frataler du vin : farlatif guin, quemesq guin.

    (4) Confondre.

    (1970) GSBG 96. (Groe) me 'gemmesk holl an traoù, tr. «Je confonds toutes les choses.»

    II. V. pron. réfl. En em gemmeskañ : s'entremêler.

    (1866) BSLss II 268. ével ma en em gemmesk kévret an drein.

    (1932) OALD 39/328. hag en em gemmesk kleierigou ruz-gwenn ar brug gant blenchou kinviek al lann-gwrac'h.

  • kemmesker
    kemmesker

    m. –ioù

    (1) Agitateur.

    (1914) DFBP 10b. agitateur, tr. «Kemmesker

    (2) Mélangeur.

    (1931) VALL 458a. Mélangeur, tr. «kemmesker m. pl. (i)ou

  • kemmesket
    kemmesket

    adj. Mélangé.

    (c.1500) Cb 72a. [dour] g. mellez en vin et deaue. b. bri. quemesquet e guyn hac e dour. ●(1580) G 947. evyt brouet (...) Guyn aegre han bestle quemesquet. ●(1633) Nom 56a. Intrita : viande broyée & menuisée : boüet brusunet ha quemesquet. ●140a. Arenatum : chaux meslée auec du sablon : raz quemesquet è touez grouan.

    (1732) GReg 196a. Confus, use. mêlé, embroüillé, tr. «Qemesqet.» ●521b. Tous les élemens sont impurs et mélangez, tr. «An oll elfennou a so dibur ha qemesqet

    (1876) TDE.BF 334a. Kemmesket, adj., tr. «Mélangé, compliqué.»

  • kemmeskidigezh
    kemmeskidigezh

    f. Action de mélanger.

    (1962) EGRH I 30. kemmeskidigezh f., tr. « action de mélanger. »

  • kemmidigezh
    kemmidigezh

    f. Changement.

    (1962) EGRH I 30. kemmidigezh f., tr. « changement. »

  • kemmusted
    kemmusted

    f. Variabilité.

    (1931) VALL 772b. Variabilité, tr. «kemmusted f.» ●(1962) EGRH I 30. kemmusted f., tr. « facilité de pouvoir être modifié. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...