Devri

Recherche 'Klod...' : 7 mots trouvés

Page 1 : de klod-1 (1) à klodva (7) :
  • klod .1
    klod .1

    m. Gloire, honneur.

    ●(1530) Pm 109. Nemet cleuet dot (lire : clot) melody, tr. Herve Bihan « Mais on entendait la gloire de la mélodie »

    ●(1876) TDE.BF 351b. Klod, s. m. (anc.), tr. «Réputation, renommée.»

    ●(1913) RNDL 93. Klod d'en Hani zo Mestr er marù hag en dazorh ! tr. «Gloire à celui qui est le maître de la mort et de la résurection !» ●(1921) LABR i. Emesk kemet a Vreihis, hag en des skuilhet o goèd eùit dihuen brud-vat ha klod hun bro. tr. « Parmi tant de ses enfants qui ont versé leur sang pour la défense, la réputation et l’honneur de notre pays. »

  • klod .2
    klod .2

    s. Groupe, famille.

    ●(1907) AVKA 222. evid daspign er memez klod, oll ar vugale an evoa Doue dre ar bed.

  • klodad
    klodad

    m. –où

    I. Portée, couvée.

    ●(1866) BOM 68. tri c'hlodad ier munud. ●(1871) KTB.ms 15 p 285. a bep-seurt loened hag amprevaned ha gant-hê holl klodadou re-vihan. ●(1876) TDE.BF 351b. Klodad, s. m. C[ornouaille], tr. «Couvée.» ●Eur c'hlodad ier munud, tr. «une couvée de poussins.» ●(18--) SBI II 118. pewar c'hâz bihan a oa bet 'n eur c'hlodad, tr. «quatre petits chats, qui étaient nés d'une seule portée.»

    ●(1912) BUAZpermoal 195. eur wiz gant he c'hlodad moc'h bihan. ●(1931) VALL 166b. Couvée, tr. «klodad(-evnedigou) m.» ●576b. Portée d'une femelle, tr. «klodad m.» ●(1935) BREI 389/1b. eur c'hlodad lapousedigou. ●(1982) PBLS 63. (Sant-Servez-Kallag) klodad, tr. «portée de cochons.»

    II.

    A. par ext.

    (1) (pêche) Banc.

    ●(1925) BILZ 111. eur c'hlodad morgazed.

    (2) Groupe.

    ●(1929) SVBV 103. Edo eno en eur glodad, an tad, ar vamm hag o mab.

    B. sens fig. =

    ●(1920) LZBt Here 30. evit ma vo kement dioute evel eus an Ebestel dibabet gant hon Zalver : eno 'vo ar c'hlodad kentan.

  • klodañ / klodiñ
    klodañ / klodiñ

    v. intr. Mettre bas.

    ●(1931) VALL 553b. avoir ses petits, tr. «kloda.» ●(1982) TKRH 27. Teir gwiz prest da glodiñ. (...) da welout ar vamm-wiz o klodiñ.

  • klodet
    klodet

    adj. Qui a mis bas.

    ●(1931) VALL 553b. la truie, la chienne a eu ses petits, tr. «klodet eo ar wiz, ar giez.»

  • klodus
    klodus

    adj. Glorieux.

    ●(1914) RNDL 118. kloduset er ranteleh.

  • klodva
    klodva

    m. Champ d’honneur.

    ●(1921) RNDLmocaer VII. Na oè ket deit de huir neoac’h é zrouksant meit er blé ar lerh. E mis imbrill er blè-arlerc’h é ma koéhet, é glean en é zorn, ar er hlod-va.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...