Devri

Recherche 'Skav...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de skav (1) à skavennad (8) :
  • skav
    skav

    coll. (botanique)

    I.

    (1) Sureau.

    (1499) Ca 180b. Scau. g. ceu. ●(1633) Nom 107a. Sambucus : seu, suseau, sehu, sureau : scao.

    (1659) SCger 110b. suseau (lire : sureau), tr. «scao.» ●170b. scao, tr. «du su[reau].» ●(c.1718) CHal.ms iv. Sureau, tr. «scaav', scaauen.» ●(1732) GReg 896b. Du sureau, tr. «Scao

    (1876) TDE.BF 570a. Skavenn, s. f. tr. «Plant de sureau ; pl. skav, masculin.» ●(1879) BLE 35. Sureau noir. (S. nigra. L.) Skaô, skav.

    (1905) MRPL 8. Etouez ar c'helvez hag ar skao. ●(1908) PIGO II 6. eus a zindan eur bod skô. ●(1934) BRUS 262. Un sureau, tr. «ur skaùen, f., pl. skaù.» ●(1961) LLMM 86/155. e oa dija splann an deiz hag a-heligentañ e richane an evnigoù er brankoù skav ha spern-gwenn.

    (2) Koad skav : du sureau.

    (1732) GReg 896b. Du sureau, tr. «coad sao. coed scau

    (3) Bod skav : buisson de sureau.

    (1732) GReg 896b. Buisson de sureau, tr. «Bod scao. p. bodou scao

    (4) Dour skav : tisane de sureau.

    (1834) SIM 133. un anter-taçad dour-sco.

    II. Pistolenn skav : sarbacanne. voir pistolenn.

    III. Hadañ bleuñv skav en ur prad dourek :

    (1857) CBF 56 (L). Diwallit, Alanik ar madigou, na vec'h oc'h hada bleun skao enn ur prad dourek, tr. «Prenez garde, Alain l'enjoleur, ne semez-vous pas des fleurs de sureau dans un pré humide ?»

  • skav-bihan
    skav-bihan

    coll. Hièbles.

    (1876) TDE.BF 570a. Skavenn-vihan, tr. «Hièble, arbre ; pl. skao-bihan, masculin.»

    skavenn-vihan f. Hièble.

    (1876) TDE.BF 570a. Skavenn-vihan, tr. «Hièble, arbre ; pl. skao-bihan, masculin.»

  • skav-gwrac'h
    skav-gwrac'h

    coll. (botanique)

    (1) Érables.

    (1499) Ca 172a. Rabl alias scau groach. g. airable cest vne arbre.

    (1732) GReg 364a. Erable, arbre, tr. «Scaven-grac’h. p. scau-grac’h, scavennou-grac’h.»

    (1904) ARPA 232. hag e pignas en eur vezen scao grac’h evit he velet. ●(1907) AVKA 226. hag e krapas en ur wec’hen skao-groac’h. ●(1931) VALL 269b. Érable, tr. « skao-gwrac’h coll. » ●(1979) TRBU 18. Euz amañ, en traoñ, e welan war neuñv er pellder eun didermen a vevenn gwez sapr ha skao-gwrah, tr. « D’ici, en bas, je vois flotter au loin une interminable lisière de sapins et d’érables. »

    skavenn-wrac’h f. Érable.

    (1732) GReg 364a. Erable, arbre, tr. «Scaven-grac’h. p. scau-grac’h, scavennou-grac’h

    (1931) VALL 269b. Érable, tr. « skavenn-wrac’h f. pl. skavenned-gwrac’h. »

    (2) Fusain.

    (1931) VALL 324a. Fusain, tr. « skao-gwrac’h. »

    skavenn-wrac’h f. Fusain.

    (1931) VALL 324a. Fusain, tr. « skavenn-wrac’h f. pl. skavenned-gwrac’h. »

  • skav-gwrac'h-gwenn
    skav-gwrac'h-gwenn

    coll. (botanique) Sycomores.

    (1879) BLE 1. Faux platane. (A. pseudo-platanus. L.) Skaô-grac'h gwenn. Sycomore.

    (1931) VALL 721a. Sycomore, tr. «skao-gwrac'h gwenn col. sg. skavenn-wrac'h wenn pl. skavenned-gwrac'h gwenn.»

    ►skavenn-wrac'h-wenn f. : sycomore.

    (1931) VALL 721a. Sycomore, tr. «skao-gwrac'h gwenn col. sg. skavenn-wrac'h wenn pl. skavenned-gwrac'h gwenn

  • skaveg
    skaveg

    f. Lieu planté de sureaux.

    (c.1718) CHal.ms iv. brousse de sureau, tr. «scaauec.» ●(1732) GReg 896b. Buisson de sureau, tr. «Van[netois] scaoüeg. p. éü

  • skavenn .1
    skavenn .1

    f. –ed, skav

    I. (botanique)

    (1) Sureau.

    (1499) Ca 189a. Squauenn. g. ceus vng arbre.

    (c.1718) CHal.ms iv. Sureau, tr. «scaav', scaauen.» ●(1732) GReg 896b. Sureau, arbre, & ordinairement arbrisseau, tr. «Scavenn. p. scavenned, scavennou. Van[netois] scaoüenn. p. scaoüennéü.» ●(1744) L'Arm 372a. Surëau, tr. «Scauênn.. neu

    (1876) TDE.BF 570a.

    (1907) VBFV.bf 69a. skaùen, f. pl. neu, tr. «plant de sureau.» ●(1934) BRUS 262. Un sureau, tr. «ur skaùen, f., pl. skaù.»

    (2) Tige creuse de sureau.

    (1907) VBFV.bf 69a. skaùen, f. pl. neu, tr. «tige creuse du sureau.»

    II. par anal. Tuyau, canelle.

    (1732) GReg 133b. Canelle, ou, canulle, ou fontaine. tuyau de cuivre qu'on met à un tonneau qui est en perce, tr. «scavenn. p. scavennou

    (1876) TDE.BF 570a. Skavenn, s. f. tr. «canelle de tonneau.» ●(1890) MOA 171b. Clef de barrique, tr. «skaven, f. (C[ornouaille]).»

    (1906) HIVL 158. eit rein dehou de zébrein, ret e oé hum chervij ag ur skaùen dir toul a ziabarh e vezé lakeit én é houg. ●(1913) THJE 30. rekis oé boutein én hou get ur skaùen aveit en derhel én é saù.

  • skavenn .2
    skavenn .2

    f. (tissage) Volue.

    (1918) ITEX 47. Volue garnie (la trame de fil ou de laine enroulée sur un petit fuseau que l'on fixe à l'intérieur de la navette). Skaùen (Vann. Languidic). ●(1919) DBFVsup 62b. skaùen, f., tr. «canette qui est dans la chasse de la navette, volue.» ●(1919) DBFVsup.ad 74. skaùen, tr. «volue, canette creuse dans l'intérieur de la navette.»

  • skavennad
    skavennad

    f. –où Fil qui garnit la volue.

    (1919) DBFVsup.ad 74. skaùennad, tr. «fil qui garnit la volue.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...