Devri

Recherche '"abitañ"...' : 2 mots trouvés

Page 1 : de abitan (1) à abitant (2) :
  • abitañ
    abitañ

    [mbr abitaff, habitaff < vfr habiter « occuper une demeure » < lat habitare fréquant. de habere (TLFi s. habiter)]

    V. intr. Habiter.

    (1499) Ca 3b. Abitaff. g. habiter. ●107a. Habitaff. g. habiter. ●(1612) Cnf.epist 19. frequentiff, nac ober demeurancc en lech ma habité graguez. ●(1650) Nlou 459. Vagabont pep hent, nep ty, ne habitent, / Hep floig ez loigent, tr. «vagabonds sur tout chemin, ils n'habitaient aucune maison ; / ils logeaient sans abri.»

  • abitant
    abitant

    [mbr habitant, brpm abitantet & abitandèt (pl.) < vfr habitant (a supplanté habiteur, début XIIe s. (TLFi s. habiter)]

    M. –ed Habitant.

    (1710) IN I 55. an niver bras a vourc’hisyen hac a habitantet eus ar vro eürus-se. ●(c.1785) VO 128-129. en abitandèt e zou exposét de vangeance en Nean hac en doar. ●(1792) BD 5596. bourchigen abitantet, tr. «Bourgeois, habitants.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...