Recherche 'ach...' : 28 mots trouvés
Page 1 : de ach (1) à achuin (28) :- ach
- achantachant
[formé sur la base de achantañ]
Adj. Incertain
●(1924) NFLO. chances. tu auras des chances si..., tr. «achant e vezo d'it (B[as]-Léon.» ●incertain. achant e vezo d'it...
- achantañ / achantiñachantañ / achantiñ
[mbr achantaff < fr enchanter < lat incantare « chanter des formules magiques, consacrer par des charmes, ensorceler » (TLFi s. enchanter)]
V. tr. d. Enchanter.
●(1499) Ca 4a. Achantaff. g. achanter.
●(1659) SCger 49b. enchanter, tr. «archanti.» ●112a. ensorceler, tr. «archanta.» ●128a. Achanta, tr. «enchanter.» ●(1732) GReg 338a. Enchanter, user de magie pour operer quelque merveille, tr. «Achanta. pr. achantet.»
- achanter / achantourachanter / achantour
[mbr achantour, achanter < vfr encanteür (cf. enchanter) (TLFi s. enchanteur)]
M. –ion
(1) Enchanteur.
●(1464) Cms (d’après GMB 16). Achanteur, enchanteur. ●(1499) Ca 4a. Achantour. g. achanteur. ●(1530) J p. 82a. Dan sordour han achantour yen, tr. «à ce sorcier, à ce froid enchanteur.» ●(1612) Cnf 22a. Vsaff à sort eguit diuinaff gant paction manifest pé cuz ouz an Azrouant, eual à gra an Archanterien so pechet maruel.
●(1659) SCger 128a. Achantour, tr. «enchanteur.» ●(1732) GReg 338a. Enchanteur, tr. «Achanter. p. achantéryen. achanteur. p. yen.»
(2) Bateleur.
●(1659) SCger 13a. basteleur, tr. «archantour.»
- achanterez / achantourez
- achanterezhachanterezh
[mbr achanterez, enchanterez < formé sur la base du verbe achantañ + -erezh]
M. Enchantement.
●(c.1500) Cb 10a. g. enchantement. b. achanterez. ●(1621) Mc 9. Roet em eux Feiz da hunureou, enchantourez, ha da superstitionou all. ●mar az eux gret pe læquet ober enchantourez pe sorserez.
●(1732) GReg 153b. Charme, enchantement, tr. «achantourez. p. achantourezou.»
●(1945) KKRS I 22. e levrioù achanterez.
- achantetachantet
[adj. verbal formé sur la base de achantañ, achant + -et .1]
Adj. Maléficié.
●(1732) GReg 595a. Maleficié, tr. «achantet.»
- achantiñachantiñ
voir achantañ
- achantourachantour
voir achanter
- achantourezachantourez
voir achanterez
- achantouriezh
- achap .1achap .1
[mbr achap < achap (v.)]
M.
(1) Échappement.
●(1575) M 2493. Achap dre nep abry, nedeux muy na difenn, tr. «Il n'y a plus moyen d'échapper par aucun asile, ni de se défendre.»
●(1914) DFBP 106b. echappement, tr. «Achap.»
(2) Dre achap : en s'échappant.
●(1855) BDE 840. ma hellehemb dihuen doh-t-hou pé dré nerh, pé dré achap.
(3) N'eus ket a achap dezhañ : il ne peut en réchapper.
●(1790) MG 327. é hoai bet blessét én ur fæçon ne oai quet a achap dehou.
(4) Évasion.
●(1905) BOBL 25 novembre 62/1a. penoz e c'hall eur prizonier ijinia ha plania e achap gant kemend a gourach hag a basianted.
(5) Hep achap : sans recours.
●(1575) M 2427-2428. Hep achap en abym : gant ma crim venimus, / Digraç ez ouff cascet, tr. «Sans recours, dans l'abîme, par mon crime venimeux / Impitoyablement j'ai été envoyé.»
- achap .2achap .2
voir achapout
- achapadennachapadenn
[brpm achapadenn < achap + -adenn]
F. –où
(1) Échappée, escapade.
●(1732) GReg 314b. Échapée, tr. «Achapadenn. p. achapadennou.»
●(1914) DFBP 106b. echapée, tr. «Achapaden.» ●126b. escapade, tr. «Achapaden.»
(2) Ober un achapadenn : faire une échappée.
●(1944) EURW I 77. an tri Abad hag o diskibl a reas eun deiz eun achapadenn betek Cauterets.
(3) Évasion.
●(1905) BOBL 25 novembre 62/1a. achapadennou ar brizonierien.
- achapañachapañ
voir achapout
- achapedachaped
[brpm achaped < achap + -ed]
M. –où Échappé.
●(1732) GReg 314b. Échapé, ée, cheval engendré d'un étalon & d'une cavale, de race, & de païs différents, tr. «Achaped. p. achapedou.» ●Un échapé d'Espagne, tr. «Un achaped a Spaign.» ●Des échapez du Nord, tr. «Achapedou diouc'h an Nord. achapedou eus a vro an hanternos.»
- achaperachaper
[brpm achaper < achap + -er .6]
M. –ion Fuyard, échappé.
●(1732) GReg 441b. Füiard, qui fuit effectivement, tr. «achaper. p. yen.»
- achapetachapet
[brpm achapet < achap + -et .1]
Adj. Échappé.
●(1732) GReg 314b. Il nous a échapé, tr. «Achapet eo digueneomp. achapet eo quyt diganeomp.»
- achapiñachapiñ
voir achapout
- achapout / achapañ / achapiñ / achapachapout / achapañ / achapiñ / achap
[mbr achap, brpm achap < vfr achaper (mod échapper) < lat pop *excappare de cappa (TLFi s. échapper)]
V.
I. V. intr.
(1) S'échapper.
●(14--) Jer.ms 59. Myret na achapo an louhec, tr. «Prenez garde que n’échappe le pouilleux.» ●(1575) M 1358. Negun ne achappo, tr. «Aucun n'échappera.» ●1950. Nac euyt Roe na Pap, vn strap ne achappent, tr. «Et pour roi ni pape, d'un effort ils n'échapperaient.» ●(1621) Mc 94. pe é ves à re ez guellez achap.
●(1659) SCger 47a. echaper, tr. «achap.» ●128a. Achap, tr. «echaper.» ●(c.1680) NG 1514. achapign a ras hon Saluer. ●(1732) GReg 314b. Echapper, s'échapper, tr. «Achap. pr. achapet. achap quyt.»
●(1834) SIM 156. ec'h eller marteze achappi ur vech. ●(1857) GUG 38. Caër hou pou clah achap, ne vou mui retiranç. ●(18--) BSG 66. hep gallout achapout.
●(1914) DFBP 106b. echapper, tr. «Achapa.»
(2) Achapout ouzh ub. : échapper à qqn.
●(1834) SIM 155. en devoa gallet achap ous an archerien.
(3) Réchapper.
●(1633) Nom 255a-b. Morbus anceps : mal dont l'vn meurt, l'autre eschappe : cleufuet, ma maru vnan, hac eguilè á aschap.
(4) Achap gant ub. : échapper à qqn par inadvertance.
●(1790) MG 318. Me gommètt neoah paud a béhedeu, me hoær ; mæs achap e rant gueneign en drespét d'em volanté.
●(1854) PSA II 222. ha mar da d'é spered neoah achap guet-hou a gourçadeu.
(5) S'évader.
●(1905) BOBL 25 novembre 62/1a. A-boan ma oant serret, ma oa en o zonj achapa.
II. V. tr. d. =
●(1838) OVD 54. lausquein en deulegad d'achape d'ur sél rai dinér pé curius.
- acheviñacheviñ
voir echuiñ
- achezon .1achezon .1
[mbr achaeson, mcorn acheson < vfr achaison, achoison < lat occasionem (FLMB 69, George 46a) ; le mcorn est passé par le mangl achesoun issu du vfr]
S. Raison, motif.
●(1557) B I 218. he sort ytron hep achaeson na raeson prisonet, tr. «emprisonnée sans cause ni motif.»
- achezon .2achezon .2
s. Assaisonement.
●(1727) HB 64. Ar beden a so admirabl evit laquat echeson vad (lire : var) ar bouet, pehini a zeu alies hepzi da veza noasus ha dar c'horf ha dan Ene.
- AchilezAchilez
n. pr. Achille.
●(1580) G 418. Achyles en esmae goude e holl yoaeou, tr. «Achille en émoi après toutes ses joies.»
- achiv-achiv-
voir echu-
- achivañachivañ
voir echuiñ
- achu-achu-
voir echu-
- achuiñachuiñ
voir echuiñ