Devri

Recherche '"adoriñ"...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de adorin (1) à adorin (1) :
  • adoriñ
    adoriñ

    [mbr adoriff, brpm adori, adorein < fr adorer (les formes du vfr n’ont pas le -d-) < lat adorare de orare « prier » (TLFi s. adorer)]

    V.

    (1) V. tr. d. Adorer.

    (1612) Cnf 20a. Vn Doué hep-mui à adory. (…) Adoriff hac azeuli tra en beth eual Doué, so pechet maruel.

    (1659) SCger 128a. Adori, tr. «adorer.» ●(1744) L'Arm 7b. Adorer, tr. «Adorein.» ●(1790) MG 55. Un Doué hemb quin e adorei (…) Doué e ordrén en adorein.

    (1849) LLB 1945. Aveid adorein Doué. ●(1894) BUZmornik 229. adori hon doue-ni.

    (1900) MSJO 93. ar Bastored deuet da adori Jesus. ●(1911) BUAZperrot 75. ni a adore an drouk-sperejou.

    absol. Adorer Dieu.

    (1914) LZBl Meurzh 339. Eun devez a deuïo ma c'hounezo ar relijion gristen, ha neuze kalz tud a adoro !

    ►[empl. comme subst.] Adoration.

    (1880) SAB 45. o caout pers en adori dleed deza.

    (2) V. intr. Sacrifier.

    (17--) TE 35. durand ma vezènt oeit, é vab hac ean, d'adorein ar lein er manné.

    (3) V. pron. réfl. En em adoriñ : s'adorer.

    (1854) MMM 335. bez' e veso tûd pere a en-em adoro ho-unan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...