Devri

Recherche 'adver...' : 12 mots trouvés

Page 1 : de adver (1) à advertisan (12) :
  • adver
    adver

    m. Repétrissage.

    (1962) EGRH I 4. adver m., tr. « repétrissage. »

  • adverb
    adverb

    [vbr aduerb, mbr aduerb < lat adverbum, avec influence du fr adverbe à compter de la période du mbr (cf. gall adferf) (FLMB 70)]

    M. –où Adverbe.

    (vBr) MSvbr I f° 26b (DGVB 116ab & Planche IV). comperet. na gùcobret. annganol posit. dodom. esguel. aduerb. int. posit. dodom, tr. « (Valeur de) comparatif ne comporte pas le naturel positif ; à celui-ci est est (cependant) supérieur un adverbe qui a le degré positif (comme extra) »

    (1499) Ca 5a. Aduerb. g. aduerbe. ●(c.1500) Cb 11a. gal. aduerbiament. b. dre aduerb.

    (1947) YBBK 333. An araogenn, evel m’hel lavar an anv, a zo ur ger hag a vez lakaet dirak ur ger all : anv-kadarn, anv-verb, anv-gwan pe adverb evit e liammañ e doare pe zoare ouzh ur ger all a zeu a-raok.

  • adverc'h
    adverc'h

    f. –ed Fille adoptive.

    (1931) VALL 10a. fille adoptive, tr. «adverc'h.» ●(1939) CDFi 20 mai. gand e adverc'h, Rena.

  • adverc'hañ
    adverc'hañ

    v. tr. d. Adopter (une fille).

    (1936) CDFi 2 mai. da denna va filhorez-me digant he zud, he adverc'ha.

  • adverenn
    adverenn

    f. –où

    I.

    (1) Goûter, collation de l'après-midi.

    (1879) ERNsup 156. Hadvern, second dîner, Trév[érec] ●(1899) BSEc xxxvii 143 / KRL 8. hadvern, tr. «collation.» ●(1903) MBJJ 285. Da div heur hanter, hadveren.

    (1908) PIGO II 3. Pa deuas d'ar ger d'e hadvern. ●(1922) EMAR 78. an advern, / pred ar c'hafe. ●(1927) GERI.Ern 9. hadvern T[régor], tr. «second dîner.» ●(1934) BRUS 227. Le casse-croute de l'après-midi, tr. «advéren.» ●(1935) BREI 431/1d. goude adverenn. ●(1970) GSBG 257. (Groe) kaveiren, tr. «collation de l'après-midi, goûter.»

    (2) Second déjeuner.

    (1919) DBFVsup 4b. azejun. A Cléguérec, dejun, premier déjeuner ; azejun, second déjeuner. (…) Ailleurs le second déjeuner est appeler adlein et parfois advéren comme le goûter.

    II.

    (1) Bezañ eus kostez adverenn : ne pas être (bien) fin.

    (1912) (Go-Kerfod) MELU XI 368. Hennez 'zo bet ganet disadorn goude kranpoas, tr. E. Ernault «Il est né le samedi après les crêpes (il est sot.) Trév[érec]. On dit au même sens : Hennez 'zo deuz sadorn noz, il est du samedi soir; et, sans mention du jour : 'Ré-me 'zo deuz koste hadvern, ie. Ceux-là sont du côté de la seconde collation, aussi. (kerfot.) Sf. S.36.»

    (2) Teusk evel adverenn ur c'hi : être chétif.

    ●(1920) KZVr 363 - 15/02/20. teusk evel adveren eur c'hi. ●(1942) (T) VALLsup 32. Chétif, de peu de valeur, tr. F. Vallée «treut; teusk T[régor] on ajoute parfois evel adveren eur c'hi comme le goûter d'un chien.»

     

  • adverennañ / adverenniñ
    adverennañ / adverenniñ

    v. intr. Goûter, collationner l'après-midi.

    (1908) PIGO II 67. Job hag e zevejer oc'h hadvernian. ●(1936) BREI 458/4a. an dud a adverennas. ●(1970) GSBG 282. (Groe) kaveiren (= kaverenniñ), tr. «prendre la collation de l'après-midi.»

  • adveridigezh
    adveridigezh

    f. Repétrissage.

    (1962) EGRH I 5. adveridigezh f., tr. « repétrissage. »

  • adverk
    adverk

    m. –où Contremarque.

    (1732) GReg 206a. Contre-marque, tr. «hadmerq

  • adverser
    adverser

    voir adversour

  • adversite
    adversite

    [mbr aduersite < mfr adversité < lat adversitas (FLMB 70)]

    F. –où Adversité.

    (1499) Ca 5a. Aduersite. g. idem. ●(1621) Mc 54. aduersiteou digacet diff.

  • adversour / adverser
    adversour / adverser

    [mbr aduerser, aduersour, brpm aduersour, adversour < vfr aversaire < lat adversarius (TLFi s. adversaire), le suffixe -our (gour .2) est br]

    M. –ion Adversaire.

    (1575) M 1881. Hac á ve den peruers, en guers é aduerser tr. «Si son adversaire était un homme pervers, pour l’instant.» ●(1576) H 49. An try aduersser mortel a map den. An quic, an bet hac an azrouant, tr. « The three mortal adversaries of mankind : The Flesh, the World, nad the Enemy. » ●(1621) Mc 52. vn aduerser cruel. ●(1633) Nom 190a. Lorica castrorum : fortification contre l'assault de l'ennemy : vr fortification á vez græt á enep assaill an aduersour. ●190b. Spolium, exuuiæ : destrousse, despoüille des ennemis, butin, pillage : an pillaig pe butin an aduersouryen.

    (1659) SCger 51a. ennemi, tr. «aduersour, p. ien.» ●102a. reconcilier les ennemis, tr. «laquat an aduersourien a vnan.» ●(1687) MArtin 1. Hac adversour an drouc speret. ●(1727) HB 422.Ma liquin hoc'h-adversourïen / Da servichout deoc'h da scabel. ●(1732) GReg 251a. Un ennemi déclaré, tr. «Un adversour aznad.»

    (1837) GET 7. Adversourien hor bro. ●(1838) CGK 6. Deus o c'hadversour brassa cetu c'hui delivret. ●(1847) MDM 372. mignoun pe adversour d'ar mear.

    ►épith.

    (1877) BSA 92. da veza bet treac'h da eur bobl adversour d'ar gristenach.

  • advertisañ
    advertisañ

    voir avertisañ

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...