Devri

Recherche 'akoutret...' : 1 mots trouvés

Page 1 : de akoutret (1) à akoutret (1) :
  • akoutret
    akoutret

    [mbr accoutret < akoutr- base v akoutriñ + -et .1]

    Adj.

    I. (en plt de qqc.)

    (1) (en plt d'un véhicule, d'un lit) Souple, bien suspendu. cf. koutret

    (1864) SMM 132. Marteze ez eus arrebeuri caer, eur guele acoutret mad. ●(18--) GBI II 130. ur c'haronz akoutret mad, tr. «un carrosse bien accoutré.»

    (2) (en plt d'un lieu) Équipé, meublé.

    (1867) FHB 117/104a. En eur gambr acoutret caer.

    II. Accoutré, équipé.

    (1633) Nom 179a. Quadrigæ : quatre cheuaux attelez : peuar march harniset, accoutret.

    (18--) SBI I 202. Tri marc'heger accoutret mad, tr. «Trois cavaliers bien accoutrés.» ●(18--) SBI I 256. C'hui a zo ar varc'h, accoutret mad.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...