Devri

Recherche 'akuit...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de akuit-1 (1) à akuitus (6) :
  • akuit .1
    akuit .1

    [akuit base du v. akuitañ]

    Adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Rapide, vif, expéditif.

    (1935) BREI 429/4b. ker mibin, ken akuit ha kel likan. ●(1962) TDBP II 105. Hennez a zo akuit, hennez ne vez ket pell o tibuna hent, tr. «celui-là est rapide, il n'est pas long à faire du chemin.» ●157. Gand ma dorn mad ez on akuit a-walh, tr. «de la main droite, je travaille assez vite.» ●(1962) TDBP III 12. Ma zintin Mari a oa akuit : honnez a rae kant krampouezenn an eur, tr. «ma tante Marie était vive : elle faisait cent crêpes à l'heure !»

    (2) Bezañ akuit da : être rapide, vif à.

    (1962) TDBP III 303. An hini a zo akuit da zebriñ a zo akuit da labourad, tr. «celui qui mange rapidement travaille rapidement.»

    (3) Bezañ akuit da : capable de, habile à.

    (1838) CGK 29. Na ve quet cavet, me bari, er rouanteles antier, / Un den aquittoc'h eguet-han d'ober sparlo dar zaout laër. ●Santout e ran non quet acquit da hersel deus ar vicher.

    (1902) PIGO I 56. Sethu me breman skanv hag akwit da vale. ●(1913) KZVr 26 - 31/08/13. Akwit da (ober), tr. «capable (de faire) Proux.»

    (4) (Enfant) qui marche tout seul.

    (1895) GMB 16. On dit en trécorois (…) akwit (enfant) qui marche bien, qu'on peut laisser seul.

    (1913) KZVr 26 - 31/08/13. Akwit, tr. «(enfant) qui marche seul.» ●(1927) GERI.Ern 10. akwit adj. (Enfant) qui marche seul.

    (5) Bezañ akuit gant =

    (1913) KZVr 26 - 31/08/13. Akwit mat gant e labour, tr. «qui connait bien son affaire.» ●Akwit gant ar brezoneg, tr. «qui peut se tirer en breton.» ●(1962) TDBP II 57. Gand ar muzik eo akuit a-walh ; gant an traou all, 'vat, eo bouh a-walh, tr. «il apprend la musique assez vite, mais il ne mord pas aux autres matières.»

    (6) Bezañ akuit war : être compétent en.

    (1962) TDBP IV 11. Hi, 'vat, 'zo akuitoc'h war ar galleg evit war ar brezhoneg, tr. «Elle est certe plus forte en breton qu'en français.»

    (7) =

    (1904) DBFV 5a. akuit, tr. «(œuvres sans) profit, mérite.»

    II. Adv. =

    (1907) AVKA 141. ar re gam o kerzet akuit. ●(1967) BAHE 51/10. Komz ha kerzhet a rae akuit mat dija d'hec'h unnek miz.

  • akuit .2
    akuit .2

    [mbr acuyt, brpm acqüit, aqùitte, aqùitt < akuit base du v. akuitañ (FLMB 69)]

    M. –où

    (1) Exemption.

    (1575) M 321-322. Traou delicius, pe á re a uzaez / Diouz preuet douen acuyt, nerahint dit try dez, tr. «Les choses délicieuses dont tu fais usage / Ne te préserverons pas des vers pendant trois jours.»

    (2) Remboursement.

    (c.1718) CHal.ms i. amortissement, tr. «amortissemant, acqüit.» ●(1744) L'Arm 311b. Remboursement, tr. «Aqùitte

    (3) Ober e akuit =

    (1767) ISpour 5. Ni e zou ur Bobl prenet, rac Jesus-Chrouist enn dèss reitt bed enn deüéhan tapènn ag é Oait eit payein hunn delé, eit gobér hunn aqùitt.

    (4) Acquit, décharge.

    (1744) L'Arm 6b. Acquit, décharge, tr. «Aquitte.. eu. m.»

    (1904) DBFV 5a. akuit, tr. «acquit, décharge.»

    (5) Ce qui convient, qui fait l'affaire.

    (1919) DBFVsup 1b. akuit, m., tr. «ce qui convient, l'affaire de.»

    (6) Hep akuit ebet : sans en tirer parti.

    (1904) DBFV 5a. hemb akuit erbet, tr. «sans en tirer parti.»

    (7) Tennañ akuit a : tirer parti de.

    (1939) KOLM 86. Euèhat e hrè Kolmkel doh en ol treu e uélè, e gleuè, hag e hellè tennein akuit anehè aveit er beurerion hag en nésan.

    (8) Ober an akuit eus an ti : suffire pour le service de la maison.

    (1919) DBFVsup 1b. gobér en akuit ag en ti, tr. «suffire pour le service de la maison.» ●(1984) LIMO 09 novembre. Gober en akuit ag en ti (Gober peb tra e renkér eid derhel en ti).

    (9) Ober an akuit gant pep tra : tirer le meilleur parti de tout.

    (1985) LIMO 05 avril. Anaùet em es en amzér ma vezè amerhet blank ha blank, hag e vezè groeit en akuit gwellan ged peb tra.

  • akuitañ / akuitiñ
    akuitañ / akuitiñ

    [mbr acuytet (adj. v.), brpm aqùittein, acquittein < vfr aquiter du lat jur quietus prononcé quitus (TLFi s. quitte)]

    V.

    I. V. intr.

    (1) Akuitañ gant : se satisfaire, se contenter de.

    (1926) BIVE 18. Gant se ec'h akuiti ! ●(1928) SAKO 21. Akuitan 'ran gant frouez ar c'hoajou da derri ma naon. ●(1931) VALL 676a. être satisfait, tr. «akwita fam.» ●(1935) BREI 423/2c. Sonjal e rankfent, neuze, akuita gant diou wech ar pae arôk ar brezel !... Hag i o touch, breman, eiz, dek gwech ar pae-ze !

    (2) Akuitañ hep : se passer de.

    (1919) LZBt Du 16. an dud (...) hag o dije akwitet hep tapout ar «grippe». ●(1929) ENLA 4. brao mat ec'h akuitfer / Hep meur a vicherour, nann heb al labourer. ●(1933) ALBR 36. an evned bihan a rent d'al labourer eur servij dispar, ha na deufe a-benn d'akuita hepde na gant aour hag arc'hant, na gant benviou.

    (3) [devant un v.] Akuitañ da : parvenir à.

    (1942) VALLsup 129b. Parvenir (à payer, etc.), tr. «akwita (da baea).»

    II. V. tr. d.

    (1) S'acquitter de.

    (1790) MG 357. hemb conz a galz a bratiqueu-aral a zevotion, e zou rét neoah aqùittein.

    (1857) HTB 50. hen he unan ho sikouro d'ober oll kement ho po d'akuita.

    (2) Acquitter.

    (c.1718) CHal.ms i. amortir vne rente, tr. «acquittein ur rant'.» ●(1744) L'Arm 6b. Acquiter, tr. «aquittein.» ●(1790) MG 22. aqùittein er péh e zelièmb dehou.

    (1904) DBFV 5a. akuitein, v. a., tr. «acquitter.»

    (3) Libérer, sauver.

    (1650) Nlou 71. Techet cre en Egypt, / Da vezaff acuytet, tr. «Fuyez vite en Égypte / pour être libérés.» ●277. He map na goapeyt, voe à acuytat, tr. «ce fut son fils, ne vous moquez pas, qu'on sauva.»

    III. V. pron. réfl.

    (1) S'acquitter.

    (1857) GUG 87. Penaus hi gobér / Eid hum acqùittein.

    (2) En em akuitañ diouzh : se délivrer de.

    (1860) BAL 121. evit en em akuita diouz poaniou a n'o devezo fin ebed ! tr. GMB 17 «se délivrer de peines.»

    (3) En em akuitañ a : s'acquitter de.

    (1744) L'Arm 6b. S'acquiter, tr. «Um aquittein.» ●(1790) MG 115. hum aqùittein ag é zeværieu. ●396. hi e vènn ma hum aqùittou peb-unan ag é zeværieu revè é stad. ●(1792) HS 124. enn abiltèt requiss eit hum aquittein ag é gargue.

    (1904) DBFV 5a. hum akuitein, tr.s'acquitter (a, de).» ●(1913) AVIE x. tad S. Iehann er Badéour doh um akuit dirak Doé a é garg a veleg.

    (4) En em akuitañ e : s’acquitter de.

    (1840-1841) LAUrenspab.ms p. 106. Rac se songet erfat quent enem angagin / ha chui a allo nem acquittan en ny.

  • akuitapl
    akuitapl

    [akuit + -apl]

    Adj. Avantageux.

    (1897) EST 61. lién bugadet e zou (…) / hilleih akuitaploh, tr. «le linge qui a été lessivé est (…) d'un usage plus avantageux.»

    (1904) DBFV 5a. akuitabl, tr. «avantageux, qui profite.» ●(1934) BRUS 175. Utile, tr. «akuitapl

  • akuitiñ
    akuitiñ

    voir akuitañ

  • akuitus
    akuitus

    [brpm acqùittus < akuit + -us .1]

    Adj. (religion) qui justifie, qui expie.

    (1792) CAg 124. Ha meritt acqùittus er Sænt ha Santezet.

    (1835) CAg 13. mérit acquittus, tr. « lé mérite qui justifie, qui expie »

    (1904) DBFV 5a. akuitus, tr. «(mérite) qui justifie, qui expie.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...