Devri

Recherche 'alaman...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de alaman-1 (1) à alamant (11) :
  • Alaman
    Alaman

    m. -ed Allemand.

    ●(1957) AMAH 247. Ar brezel diabarzh e Bro-Spagn a voe ur rak-c’hoari evit an Alamaned, tuet dija da stourm diouzh ret ouzh ar bed a-bezh. ●(1969) BAHE 60/24. e-pad an amzer drubuilhus ma oa hor Bro dindan alouberezh an Alamaned.

  • alaman
    alaman

    adj. allemand.

    ●(1942) DRAN 143. etrezek ar c’hornig eus an talbenn alaman. ●(1957) AMAH 53. Meneg a oa bet graet eus listri-splujerien alaman diflipet eus porzhioù aostriat, Pola, Triesta, pe me oar.

    ●(1968) LOLE 40. an armeou alaman a zo aet war ’raog hag a-daol-tag.

  • alamand
    alamand

    coll. (botanique) Amandes.

    ●(c.1500) Cb 11b. [alamandes] galli. alamandier. bri. guezenn alamand.

  • alamandenn .1
    alamandenn .1

    f. (botanique) Amande.

    ●(1838) OVD 185. un alamanden (…) m'hé chairrér arré clos én hé ascourne.

  • alamandenn .2
    alamandenn .2

    f. (botanique) Amandier.

    ●(1856) VNA 20. un Amandier, tr. «un Alamanden.»

  • alamandez
    alamandez

    coll. (botanique)

    (1) Amandes.

    ●(1499) Ca 6a. alamandes. g. alamandez. ●(c.1500) Cb 11b. Alamandes. gal. alamande.

    ●(c.1718) CHal.ms i. amande, tr. «alamantés, a Sarz[eau] amand'.» ●(1774) AC 41. eol alamandes, tr. «huiles d'amandes-douces.»

    ●(1889) SFA 277. eur gouign (...) great gand alamandez, mel, pepr, holenn ha traou all c'hoaz.

    ●(1905) HFBI 168. craon, ac alamandres, à dré ma zéant hé taolent dournadou à scrab dar vugale. ●(1927) GERI.Ern 13. alamañdezenn, f. pl. alamañdez, tr. «Amande.»

    (2) Kraoñenn-alamandez : amande.

    ●(1633) Nom 69b-70a. Nux Græca, nux Thasia, amygdala : amande : craoüen alamandes, alamandesen.

  • alamandezenn .1
    alamandezenn .1

    f. –ed (botanique) Amandier.

    ●(1931) VALL 21b. Amandier, tr. «alamañdezenn f. pl. ed.» ●(1949) SIZH.llmm 39. en alamandezenned ha gwez-kraoñ al liorzh.

  • alamandezenn .2
    alamandezenn .2

    f. –où, alamandez (botanique) Amande.

    ●(1633) Nom 69b-70a. Nux Græca, nux Thasia, amygdala : amande : craoüen alamandes, alamandesen.

    ●(1927) GERI.Ern 13. alamañdezenn, f. pl. alamañdez, tr. «Amande.»

  • alamaneg
    alamaneg

    m. Allemand (langue).

    ●(1910) MBJL 66. diski almaneg.

  • alamanek
    alamanek

    adj. De langue allemande.

    ●(1960) BAHE 23/25. ar c'hazetennoù dezho titloù alamanek. (…) daou anv : unan gallek hag egile alamanek.

  • alamant
    alamant

    m.

    (1) Hep alamant : sans connaissance.

    ●(1792) CAg 54. A pè collein me ræson, / Hemb allemant er bet. ●(1857) GUG 97. A pe gollein me ræson, / Hemb allemand erbet.

    ●(1922) DIHU 136/149. hemb alemant, hantér marù. ●151. 5 miz klan, 5 dé hemb alemant ha mut.

    ►N'ober mui alamant erbet : ne plus donner signe de vie.

    ●(1787) BI 232. ne rai quet mui alemant er bet, é h'ouai paré, ne hanaüai mui deine, é h'ouai forh tost d'é ær deüehan.

    ●(1904) DBFV 5b. ne hra mui alemant erbet, tr. «(ce malade) n'a plus sa connaissance (M. Buléon).»

    (2) Hep alamant : tranquillement.

    ●(1744) L'Arm 387b. Tranquillement, tr. «Hemb alemantt.»

    (3) Hep Alamant : sans faire cas.

    ●(1938) DIHU 321/41. Ha ne vennent, a du erbet, / Kemér hañni de vout pried / Ma n'en dezè, hep alemant, Kuiteit é dud. ●golo. alemant (hep) : sans faire cas.

    (4) N'ober alamant erbet =

    ●(1861) BSJ 25. Èl er peur, ne hellant gobér alemant erbet a nehai ou hunan.

    (5) Mention.

    ●(1744) L'Arm 236b. Mention, tr. «Chonge : Alemantt. m.»

    ●(1904) DBFV 5b. alemant, m., tr. «mention.»

    (6) Tenue.

    ●(1904) DBFV 5b. n'en des ket alemant erbet, nen des ket alemant erbet dehou, tr. «il n'a pas de tenue. (M. Buléon).»

    (7) Hep alamant a =

    ●(1792) CAg 53. A pè zeï d'em bèec bout mud, / D'em discoharn bout bouar, / Hemb allemant ag en dud, / Hemb sourci ag en doar.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...