Devri

Recherche 'alaman...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de alaman-1 (1) à alamant (11) :
  • Alaman
    Alaman

    m. -ed Allemand.

    (1957) AMAH 247. Ar brezel diabarzh e Bro-Spagn a voe ur rak-c’hoari evit an Alamaned, tuet dija da stourm diouzh ret ouzh ar bed a-bezh. ●(1969) BAHE 60/24. e-pad an amzer drubuilhus ma oa hor Bro dindan alouberezh an Alamaned.

  • alaman
    alaman

    adj. allemand.

    (1942) DRAN 143. etrezek ar c’hornig eus an talbenn alaman. ●(1957) AMAH 53. Meneg a oa bet graet eus listri-splujerien alaman diflipet eus porzhioù aostriat, Pola, Triesta, pe me oar.

    (1968) LOLE 40. an armeou alaman a zo aet war ’raog hag a-daol-tag.

  • alamand
    alamand

    coll. (botanique) Amandes.

    (c.1500) Cb 11b. [alamandes] galli. alamandier. bri. guezenn alamand.

  • alamandenn .1
    alamandenn .1

    f. (botanique) Amande.

    (1838) OVD 185. un alamanden (…) m'hé chairrér arré clos én hé ascourne.

  • alamandenn .2
    alamandenn .2

    f. (botanique) Amandier.

    (1856) VNA 20. un Amandier, tr. «un Alamanden

  • alamandez
    alamandez

    coll. (botanique)

    (1) Amandes.

    (1499) Ca 6a. alamandes. g. alamandez. ●(c.1500) Cb 11b. Alamandes. gal. alamande.

    (c.1718) CHal.ms i. amande, tr. «alamantés, a Sarz[eau] amand'.» ●(1774) AC 41. eol alamandes, tr. «huiles d'amandes-douces.»

    (1889) SFA 277. eur gouign (...) great gand alamandez, mel, pepr, holenn ha traou all c'hoaz.

    (1905) HFBI 168. craon, ac alamandres, à dré ma zéant hé taolent dournadou à scrab dar vugale. ●(1927) GERI.Ern 13. alamañdezenn, f. pl. alamañdez, tr. «Amande.»

    (2) Kraoñenn-alamandez : amande.

    (1633) Nom 69b-70a. Nux Græca, nux Thasia, amygdala : amande : craoüen alamandes, alamandesen.

  • alamandezenn .1
    alamandezenn .1

    f. –ed (botanique) Amandier.

    (1931) VALL 21b. Amandier, tr. «alamañdezenn f. pl. ed.» ●(1949) SIZH.llmm 39. en alamandezenned ha gwez-kraoñ al liorzh.

  • alamandezenn .2
    alamandezenn .2

    f. –où, alamandez (botanique) Amande.

    (1633) Nom 69b-70a. Nux Græca, nux Thasia, amygdala : amande : craoüen alamandes, alamandesen.

    (1927) GERI.Ern 13. alamañdezenn, f. pl. alamañdez, tr. «Amande.»

  • alamaneg
    alamaneg

    m. Allemand (langue).

    (1910) MBJL 66. diski almaneg.

  • alamanek
    alamanek

    adj. De langue allemande.

    (1960) BAHE 23/25. ar c'hazetennoù dezho titloù alamanek. (…) daou anv : unan gallek hag egile alamanek.

  • alamant
    alamant

    m.

    (1) Hep alamant : sans connaissance.

    (1792) CAg 54. A pè collein me ræson, / Hemb allemant er bet. ●(1857) GUG 97. A pe gollein me ræson, / Hemb allemand erbet.

    (1922) DIHU 136/149. hemb alemant, hantér marù. ●151. 5 miz klan, 5 dé hemb alemant ha mut.

    ►N'ober mui alamant erbet : ne plus donner signe de vie.

    (1787) BI 232. ne rai quet mui alemant er bet, é h'ouai paré, ne hanaüai mui deine, é h'ouai forh tost d'é ær deüehan.

    (1904) DBFV 5b. ne hra mui alemant erbet, tr. «(ce malade) n'a plus sa connaissance (M. Buléon).»

    (2) Hep alamant : tranquillement.

    (1744) L'Arm 387b. Tranquillement, tr. «Hemb alemantt

    (3) Hep Alamant : sans faire cas.

    (1938) DIHU 321/41. Ha ne vennent, a du erbet, / Kemér hañni de vout pried / Ma n'en dezè, hep alemant, Kuiteit é dud. ●golo. alemant (hep) : sans faire cas.

    (4) N'ober alamant erbet =

    (1861) BSJ 25. Èl er peur, ne hellant gobér alemant erbet a nehai ou hunan.

    (5) Mention.

    (1744) L'Arm 236b. Mention, tr. «Chonge : Alemantt. m.»

    (1904) DBFV 5b. alemant, m., tr. «mention.»

    (6) Tenue.

    (1904) DBFV 5b. n'en des ket alemant erbet, nen des ket alemant erbet dehou, tr. «il n'a pas de tenue. (M. Buléon).»

    (7) Hep alamant a =

    (1792) CAg 53. A pè zeï d'em bèec bout mud, / D'em discoharn bout bouar, / Hemb allemant ag en dud, / Hemb sourci ag en doar.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...