Devri

Recherche 'alan...' : 8 mots trouvés

Page 1 : de alan (1) à alanson (8) :
  • Alan
    Alan

    n. pr.

    (1) Alain.

    ●(1499) Ca 6a. Alan. g. alain. l. hic alanus / ni. cest propre nom dhome.

    ●(1732) GReg 29b. Alain, nom d’homme, tr. « Alan. alon »

    ●(1911) BZIZ 29. Alan Durand a oa iontr-kompez da Erwan Durand. ●(1919) DBFVsup 1a. Alan, n. pr., tr. «Alain.»

    (2) Surnom du renard.

    ●(1890) CHB 187 note 2. [Alanic] diminutif d’Alan : c’est le surnom habituel du renard. ●(1895-1896) GMB 21. Alan (…) c’est aussi le nom qu’on donne au renard, Gr.

    ●(1919) DBFVsup 1a. Alan, n. pr., tr. «nom du renard dans les contes.»

  • alan .1
    alan .1

    s. (botanique)

    (1) Pétasite.

    ●(1732) GReg 716b. Petasie, tr. « Alan »

    ●(1879) BLE 83. Pétasite. (Petasites. T.) Alan.

    (2) Tussilage.

    ●(1732) GReg 945b. Tussilage, plante, tr. « Alan »

  • alan- .2
    alan- .2

    voir anal-

  • Alanad
    Alanad

    m. –ed, Alaniz ethnonyme Alain.

    ●(1910) MBJL 15. An Alaned, eur bobl barbar. ●(1933) FHAB Genver 24. poblou gouez hanter-noz ar Beljik, an Alaniz hag ar Zaozon.

  • Alanig
    Alanig

    n. pr.

    (1) Diminitif du n. pr. Alan.

    ●(13--) Cq ms 9891 f° 38. Alanic.

    ●(1732) GReg 29b. Petit Alain, tr. « Alanic »

    (2) Alanig al Louarn : surnom du renard.

    ●(1732) GReg 21b. Le Renard mit le feu à l’arbre, & les aiglons tombèrent tous rôtis, tr. « Alanic al loüarn a leqeas an tan èr vezen, hac e coüezas da’n-doüar an éredigou, hac y Rostet-suilh » ●29b. c’est aussi le nom qu’on donne au Renard : Alanic al loüarn. ●802a. Renard (…) Burlesquement on l’appelle, Alanicq al loüarn. alanicq.

    (3) (Terme d’injure) Alaniged.

    ●(1732) GReg 342a. Des docteurs enfarinez, des gens de mauvaise doctrine, qui affectent la bonne, la saine, des gens couverts de farine blanche que le vent emporte, tr. « Doctored bleudeucq. bleudéyen fall. bezyou güennet. bleizy dôn. leern douçz. alanigued. tirguizyer al leaz livris. etivy caloun an douar »

  • Alanig-jave-ruz
    Alanig-jave-ruz

    m. (ornithologie) Rouge-gorge.

    ●(1904) KZVr 348 - 10/07/04. lavaret e vez peurliesa Alanik kof-ru pe Alanik jave-ru. Alaniged eo lïesder (pluriel) ar ger-ze.

  • Alanig-kof-ruz
    Alanig-kof-ruz

    m. (ornithologie) Rouge-gorge.

    ●(1896) GMB 575. rouge-gorge (...), tr. «tréc[orois] Alan kov-ru, Alaniq kov-ru.»

    ●(1904) KZVr 348 - 10/07/04. Alanik (Troude). Lakaat ouspen : Al lez-hano-ze a vez graet ivez, e Treger, eus an evnik hanvet «boc'hruz» pe «rujot» ; lavaret e vez peurliesa Alanik kof-ru pe Alanik jave-ru. Alaniged eo lïesder (pluriel) ar ger-ze. ●(1930) DOBR 57. Alanig-kof-ru / A ziskuiz didrous. ●(1954) VAZA 89. an Alanigoù kof-ruz e liorzh Soaz Sapeur.

  • alañson
    alañson

    s. =

    ●(1909) BROU 201. (Eusa) Alañson, tr. «Terme de meunerie : dents qui font saillie sur la grande roue et s'engrènent dans le «pignon» pour faire tourner la meule.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...