Devri

Recherche 'alter...' : 6 mots trouvés

Page 1 : de alter (1) à alterkasion (6) :
  • alter
    alter

    m. cf. arter

    (1) Soif.

    (1710) IN I 228. an alter-se, pehini ne ell quet da rassasia, ne deo nemet ur sec'het natural.

    (2) Délire.

    (1732) GReg 261b. Delire, rêverie d'un malade, tr. «Leon, Alter. (Treg[or] Alter.» Ce malade n'est pas sans delire, tr. «Ne ma qet an dèn-ze hep alter.» Avoir du delire, être en delire, tr. «Cahout alter.» ●(1790/94) PC I 194. Noa mui nemet freus tag ac alter, tr. «il n'y a plus que tumulte, étranglement et délire.»

    (1846) DGG 474. Ar goler a zo ar vamen ampoësonet eus a bep seurt crimou, beza ez eo, eme ar fur Salomon, un elter pe un disquianteguez. ●(1864) SMM 56. pe hen [eur c'hlenvet] ho (...) taolo en alter. ●(1874) FHB 483/102b. e crog an alter enhan. ●(1874) FHB 494/186a. meur a hini a grede e devoa alter. ●(1874) FHB 509/308b. eur barrad alter. ●(1877) MSA 78. alter an dersien a lakea dirac he zaoulagad ar pez a zeblante guelet.

    (1909) NOAR 115. e teuy marteze an alter da derri. ●(1925) BILZ 174. Bemnoz an alter a lakae e wad da vervi.

    (3) Terzhienn-alter : délire.

    (1942) VALLsup 49b. pris du délire dans la fièvre, tr. «savet an derzienn-alter d'e benn.»

    (4) local. Mont en alter : se mettre en colère.

    (1919) DBFVsup 2a. altér (Arv[or]), s. : monet en altér, tr. «se mettre en colère.»

  • alterañ
    alterañ

    v. tr. d. Altérer.

    (1499) Ca 6b. Alteraff. g. changer en mal.

  • alteret .1
    alteret .1

    adj. Altéré.

    (1633) Nom 62b. Vinum fugiens, exolescens, dubium : vin altéré & point durable : guin alteret, ha na pade quet pell.

  • alteret .2
    alteret .2

    adj.

    (1) Qui délire.

    (1732) GReg 261b. Avoir du delire, être en delire, tr. «beza alteret

    (1860) BAL 107. A ! grit ma vezin brema evel altered ive gant an ast da veza ganeoc'h.

    (1905) MRPL 61. Ar vammik keaz a zo pleget / War he bugelig alteret.

    (2) Bezañ alteret d'ober udb. : être passionné par qqc.

    (1872) ROU 73b. passionné pour les jeux, tr. «altered da vont d'ar c'hoariou.»

    (3) Très en colère.

    (1919) DBFVsup 2a. altéret, part., tr. «en grande colère (Arv[or] P[louhi]n[ec]).»

  • alteriñ
    alteriñ

    v. intr. Délirer.

    (1732) GReg 261b. Avoir du delire, être en delire, tr. «Alteri

    (1860) BAL 154. lod a lavare e treuzcomze ac e altere dre nerz e dersien a-bars mervel. ●(1866) FHB 54/155. Ne rea nemet alteri, ha crial. ●(1870) MBR 274. Alteri a rez ha brellet eo da zaoulagad, tr. «tu as le délire et la vue trouble.» ●(1872) ROU 101a. Rêvasser, tr. «alteri

    (1906) BOBL 20 janvier 70/2c. o klem dre e gousk hag oc'h alteri. ●(1908) FHAB Du 325. guelet aliez ar re glanv oc'h alteri. ●(1925) FHAB Genver 35. e c'hlac'har a rea d'ezan alteri.

  • alterkasion
    alterkasion

    f. Altercation.

    (1689) DOctrinal 200. é profetisas dezo an attercation, hac an disput, à tlié sevell, entre ar Chaloniet eux an Ilis Cathedral, hac y, evit ar plaç eux é sepultur.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...