Devri

Recherche 'amgred...' : 11 mots trouvés

Page 1 : de amgred-1 (1) à amgredusted (11) :
  • amgred .1
    amgred .1

    adj.

    (1) =

    (1880) SAB 262. O veza ma vele diaraug e vize ama amgred an dud.

    (2) Hésitant.

    (1913) KZVr 27 - 07/09/13. angred, adj., tr. «hésitant, irrésolu.»

    (3) Qui n'a pas la foi, incrédule.

    (1872) ROU 85b. Sans foi, tr. «amgred

    (1936) BREI 455/1b. Gwaz a ze, Anatol ar braz a deuas da veza eun den amgred.

  • amgred .2
    amgred .2

    m. Doute.

    (1913) KZVr 27 - 07/09/13. angred, m., tr. «hésitation, incertitude, doute.» ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Angred, m., tr. «hésitation, irrésolution, incertitude, doute.»

  • amgredenn .1
    amgredenn .1

    adj. Qui n'a pas la foi, incrédule.

    (1930) DIHU 225/34. Er vistr-skol amgreden.

  • amgredenn .2
    amgredenn .2

    f. –où

    (1) Manque de foi, doute religieux, incrédulité.

    (1907) AVKA 319. Amgreden an Ebestel.

    (2) Croyance erronée.

    (1926) FHAB Kerzu 288. Breiz breman, gant a niver a gredennou pe, kentoc'h, a amgredennou a gaver etouez an dud, a zo eur Vreiz oc'h en em zizober, oc'h en em zispenn, oc'h en em zismantri.

  • amgredik
    amgredik

    adj.

    I. Attr./Épith.

    (1) Incrédule, sceptique.

    (1890) MOA 303a. Incrédule, qui croit difficilement, tr. «amgredik, adj.»

    (1907) AVKA 56. tud amgredig e zo ac'hanoc'h. ●150. O rum dud amgredig ha fallagr. ●(1912) BUAZpermoal 914. person Lanvellek, amgredik betek hen. ●(1913) KZVr 27 - 07/09/13. Amgredik, angredik, adj., tr. «incrédule.» ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. angredik, amgredik, tr. «incrédule, défiant. Roudaut.»

    (2) Menel amgredik : rester sceptique.

    (1907) AVKA 324. hinieno a vâne amgredig.

    II. Adv. Sceptiquement.

    (1935) DIHU 283/205. Moushoarhein e hramb amgredik.

  • amgrediñ
    amgrediñ

    v. intr.

    (1) Être incrédule.

    (1872) ROU 89a. Incrédulité, tr. «amgredi.» ●(1890) MOA 303a. Incrédulité, tr. «Amgredi

    (2) Hésiter.

    (1913) KZVr 27 - 07/09/13. angredi, v. n., tr. «hésiter, balancer, être irrésolu, inquiet, L[éon] Milin.» ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Angredi, v. n., tr. «hésiter, balancer, être en suspens, irrésolu. Milin.» ●(1931) VALL 359b. Hésiter, tr. «amgredi

  • amgredoni
    amgredoni

    f. Doute, septicisme.

    (1931) VALL 230a. Doute, incrédulité, tendance à l'incrédulité, tr. «amgredoni f.»

  • amgredoniezh
    amgredoniezh

    f. Incroyance, incrédulité.

    (1926) FHAB Eost 288. ar stad a amgredoniez-ze n'eo ket eur wellaenn eo.

  • amgredurezh
    amgredurezh

    f. Incrédulité.

    (1872) ROU 89a. Incrédulité, tr. «Amcredurez

  • amgredus
    amgredus

    adj. Difficile à croire.

    (1931) VALL 172a. difficile à croire, tr. «amgredus

  • amgredusted
    amgredusted

    f. Incrédibilité.

    (1931) VALL 383b. incrédibilité, tr. «amgredusted, digredusted (plus fort) f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...