Devri

Recherche 'amparfal...' : 4 mots trouvés

Page 1 : de amparfal-1 (1) à amparfalet (4) :
  • amparfal .1
    amparfal .1

    adj.

    I. (en plt de qqn)

    (1) Lourdaud, maladroit.

    ●(1847) FVR 216-217. Gwech all ho peleien a oa ken amparval / M'evjac'h d'he boutaliad, ho tinac'hent raktal. ●(1867) FHB 115/87b. Ah ! den sot hag imparfall ! ●(1867) FHB 141/291b. an dud clanv hag amparfall. ●(1868) FHB 183/213a. e n'em velet a ran dija imparfal. ●(1869) FHB 218/72b. evel eun den ampafal.

    ●(1905) IVLD 112. Penaoz e rin-me pa'z inn d'ar baradoz ? Na me a vezo balouard, amparfal eno ! ●170. Eun den iaouank divar ar meaz, balouard, hag amparfal a zo bet guelet aliez e kichen ar Grott. ●(1927) GERI.Ern 16. amparfal, ampafal adj., tr. «Lourdaud, maladroit.» ●(1928) LEAN 11. Danset am eus gand eun amparfal a ofiser. ●(1931) VALL 433. Lourdaud, adj., tr. «amparfal.»

    (2) Bezañ amparfal war udb. : être maladroit en, dans qqc.

    ●(1928) FHAB Ebrel 150. Eur medisin yaouank (…) amparfal c'hoaz war ar brezoneg.

    (3) Impotent.

    ●(1905) BOBL 28 janvier 19/1a. n'euz ken nemed unan goz arru amparval.

    (4) Troublé.

    ●(1575) M 3506. Hac amparfar an trugar bet nary, tr. «Et troublée impitoyablement à jamais.»

    II. (en plt de la démarche de qqn) Lourde, maladroite.

    ●(1959) BRUD 7/18. Eur bale kamm moarvad, pe jorgell, pe imparfall.

  • amparfal .2
    amparfal .2

    m. –ed Lourdaud, maladroit.

    ●(1906) KPSA 176. Eun deiz e velaz unan euz e boltrejou hag ioa lakeat warnezo gant eun imparfal bennag, en traon, e vantel chaloni... ●(1909) FHAB Gwengolo 266. Petra zonjfac'h eus eun amparfall hag a deufe, heb anaout na goakol na kleür... ●(1913) KZVr 29 - 21/09/13. Amparfal, tr. «homme lourd, maladroit, qui est toujours embarrasé. ●(1926) FHAB Mezheven 220. ha me ne d'oun ha ne vezin nemed eun amparfal ! ●(1927) GERI.Ern 16. amparfal, ampafal m., tr. «Lourdaud, maladroit.» ●(1931) VALL 433b. Lourdaud, tr. «amparfal pl. ed.»

  • amparfalek
    amparfalek

    adj.

    (1) (en plt d'un membre) Engourdi.

    ●(1873) FHB 23 Eost. Da zaouarn a zo ampafalek, / Ha da zivesker gravazek.

    ●(1913) KZVr 29 - 21/09/13. Ampafalek, tr. «engourdi.» ●(1927) GERI.Ern 16. amparfalek, ampafalek adj., tr. «engourdi, embarrassé.»

    (2) (en plt de qqn) Lourdaud, maladroit.

    ●(1931) VALL 433b. Lourdaud, adj., tr. «amparfalek.»

  • amparfalet
    amparfalet

    adj. (en plt de qqn) Troublé.

    ●(1530) Pm 112 (Tremenuan). Eual tut an conar ezoent amparfaret, tr. «Comme des gens (pris de) rage ils étaient troublés.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...