Recherche 'ampoezon...' : 9 mots trouvés
Page 1 : de ampoezon-1 (1) à ampoezonus (9) :- ampoezon .1ampoezon .1
adj.
(1) Empoisonné.
●(1847) MDM 292. ann ear ampouezoun-se. ●293. eur vogeden ampouezoun. ●(1862) BSH 3. ar c'haliz fall, c'huëro hag ampoësoun.
(2) sens fig. Qui empoisonne (la vie).
●(1931) GUBI 196. Allas ! é breih a neùé-zo / Bremen ne gleuér tro-ha-tro / meit boéh un tam tra ampouizon / E zou hanùet akordéon.
- ampoezon .2ampoezon .2
m. –où
I. (en plt de qqc.)
(1) Poison.
●(1499) Ca 7b. Ampoeson in poison et in venim vide.
●(1659) SCger 94b. poison, tr. «ampoéson.» ●(1732) GReg 736a. Poison, tr. «Ampoëson. p. ampoësonou.» ●(1744) L'Arm 13b. Antidote, tr. «Dram doh enn ampoéson. m.» ●34a. Boucon, tr. «Ampoéson. m.» ●292b. Poison, tr. «Ampouison. m.» ●(1790) MG 186. ur gùir ampouison, péhani e ra er marhue.
●(1838) OVD 159. er ré e laboure é hobér drammeu en dès én ou zy quasi quement sorte ampoéson-zou. ●(1857) GUG 137. Dant er serpant (…) / N'en dès guellet (…) / Scùil é velim hag ampouison. ●(1894) BUZmornik 205. tud fallakr a lakeaz ampoezoun d'ezhan enn he verenn.
●(1911) BUAZperrot 208. ampoezon en e win. ●(1913) KANNgwital 125/265. An evachou krenv a zo ampouezon. ●(1931) GUBI 72. un anpouizon é.
(2) Saletés.
●(1919) DBFVsup 2b. ampouizon, m., tr. «saletés.»
II. (en plt de qqn) Personne(s) empoisonnante(s).
●(1919) DBFVsup 2b. ampouizon fig., m., tr. «vilains individus.» ●(1977) VWMZ 83. (Treboull) Met e wreg, un ampoezon, un ampoezon !
►(insulte)
●(1868) KTB.ms 14 p 5. Ampoïzon ! charn !
●(1972) SKVT I 28. Tad ar vosenn, penn-bombard, penn-peul, marc'h-loar, boc'h bidi Botigao, genoù gwelien, tourc'h togn, hoc'h-gouez Plovan, ampoezon, droch ar pardon, leue geot, mab Kain, muzelloù kig-sall, chug biz, jañ-blev diforlinket !...
- ampoezonaj
- ampoezonamant
- ampoezonerampoezoner
m. –ion Empoisonneur.
●(1767) ISpour 62. enn Ampoësonnerion. ●(1790) MG 188. n'en dès meid un ampouisonour.
●(1834) SIM 17. Ar seurt tud-se zo ampoesonnerien. ●(1869) SAG 32. eun ampouezouner, eur muntrer.
●(1906) KANngalon Here 228. an ampoezouner milliget. ●(1914) DFBP 116b. empoisonneur, tr. «Ampoezoner.»
- ampoezonerezh
- ampoezonetampoezonet
adj. Empoisonné.
●(1790) MG 384. fréh ampouisonét.
●(1869) SAG 69. eur verennad-dour ampouezounet.
●(1927) KANNkerzevod 4/7. Emon ampoezonnet !
►sens fig.
●(1710) IN I 75. hor c'houstianç ampoësonet. ●(1727) IN II 74. hor c'houstianç ampouesounet. ●(1790) MG 44. dré ziscourieu ampouisonét.
- ampoezoniñampoezoniñ
v.
I. V. tr. d.
(1) Empoisonner.
●(1659) SCger 49b. empoisonner, tr. «ampouesouni.» ●(1732) GReg 736a. Donner du poison à quelqu'un, tr. «ampoësouni ur re.»
●(1847) MDM 285. ampouezoni ann anevaled. ●(1872) ROU 82b. Empoisonner, tr. «Ampoezouni.» ●(1894) BUZmornik 271. ampouezoni ar feiz enn he zoursenn.
●(1934) BRUS 61. Empoisonner, tr. «anpouizonein.» ●(1937) TBBN 14. É tet d'em anpouizonnein.
(2) Empoisonner, empester.
●(1915) HBPR 224. Ar baillou evit ober an ezomou oa e pevar c'horn ar gambr hag a ampoezone anezhi.
II. V. pron. réfl. En em ampoezoniñ
(1) S’empoisonner.
●(1710) IN I 139. ne allas biscoas goudese en em ampouesoni. ●(1732) GReg 736a. Prendre du poison, tr. «hem ampoësouni.»
(2) S’intoxiquer (avec de l’alcool).
●(1916) KANNlandunvez 53/373. Mad eo. Eur vez oa guelet tud o c’hedal an Anjelus e kichen an hostaliri, prest d’en em ampoezouni an abretta ar guella.
- ampoezonus