Recherche 'andon...' : 7 mots trouvés
Page 1 : de andon (1) à andonin (7) :- andonandon
f. & interj. –ioù
I. (hydrologie)
(1) Source.
●(1779) BRig I 37. a na ellai ket an dour adpignal dé handon, tr. « & que l’eau ne pouvoit remonter vers sa source. »
●(1857) HTB 183. ne hall ket an andon bean disec'het. ●(1895) GMB 120. Le trécorois hañdon, m., source.
●(1899) BSEc xxxvii 143 / KRL 8. Pa ne garg C'hoevrer an touffleio / E ve bihan an andonio (Trég[uier]), tr. «Lorsque février ne remplit pas les fossés, les sources sont peu abondantes.» ●(1903) MBJJ 93. n'eo ket stank dre man an andonio. ●190. dour andon. ●(1927) GERI.Ern 18. andon f. pl. iou, tr. «Source.»
(2) par méton. Point d'émergence d'une source.
●(1904) KZVr 353 - 12/08/04. Andon, an toull, e tarz an dour drezan en eur vammen-dour. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Andon, handon, fem. pl. andonio, tr. «la partie de la source d'où l'eau jaillit.»
(3) sens fig. Source.
●(1728) Resurrection 152. Groet he deus he handon [eur vamen a pitie] em corf hac em speret.
●(1857) HTB 199. an andon euz a vadou hag a c'hrasou Doue.
●(1902) PIGO I 89. hag ar variken hec'h-unan, 'vel ma ouveet, e save hec'h andon diouz an ifern. ●(1904) KZVr 353 - 12/08/04. Lavaret e vez ivez, dre henvelidigez andon eus «ar vammen», «ar penn-kaoz». Da skouer : Dizec'het eo andon an arc'hant (e leac'h «mammen»). ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. au figuré, andon a levenez, source de joie ; dizec'het eo andon an arc'hant, la source de l'argent est tarie, il n'a plus le sou.»
(4) Loc. interj. Andon an diaoul ! : suppôt de satan !
●(1922) IATA 7. Ne leverez netra, andoun an diaoul ! Anet eo 'zout kabluz. ●(1924) NFLO. suppôt de satan, tr. «andon an diaoul !»
II. local. Sillon.
●(1868) SBI I 18. (Skaer) Oc'h arad war ann andon, tr. « Labourant sur le sillon »
- andona
- andonaerandonaer
m. –ion Sourcier.
●(1931) VALL 704b. Sourcier, tr. «andonaer p. ien (de andona chercher des sources).»
- andonenn
- andonier
- andonietandoniet
adj.
(1) Bezañ andoniet e : prendre sa source à.
●(1927) GERI.Ern 18. andoniet adj., tr. «prenant sa source (e dans).» ●(1929) SVBV 101. Feunteun an dour Glas a zo añdoniet e traoñ ar Roc'h-Zu.
►sens fig.
●(1927) FHAB Genver 18. Em bro-me ez eus eur gazetenn hag a zo andoniet en eur poull glogor bennak ha ne deu dioutan nemet breinadur ha flêr.
(2) Bezañ andoniet mat : avoir une source abondante.
●(1904) KZVr 353 - 12/08/04. Ar vammen-ze a zo andoniet mad. ●(1913) KZVr 30 - 28/09/13. Andoniet mat, tr. «(fontaine) bien alimentée d'eau, qui a une source abondante. Trég[uier].» ●(1927) GERI.Ern 18. andoniet adj., tr. «qui a une source (mat abondante).»
- andoniñandoniñ
voir endonañ