Devri

Recherche 'ango...' : 9 mots trouvés

Page 1 : de ango (1) à angoulet (9) :
  • ango
    ango

    m. Eau croupie.

    (1878) BAY 15. Deur ango, tr. «eau croupie.»

    (1924) DIHU 155/76. Reit dineu d'hou kreu hag en hango um denno ér méz.

  • angoes
    angoes

    s. Angoisse.

    (14--) N 115. Goude ma angoes ham estlam / en placc man flam a pell amser, tr. «Après mon angoisse et ma misère en ce lieu même, si longtemps.» ●(c.1500) Cb 14a. g. angoiseusement. b. dre angoes. ●(1580) G 167. Me goyzye hoz angoes peur does, tr. «Je savais votre angoisse très dure.» ●787. Aey (variante : Aeï) leun ouf gant angoes, tr. «Ah ! je suis plein d'angoisse.»

  • angoesaat
    angoesaat

    v. intr. S'angoisser.

    (1499) Ca 8b. Angoessat. g. angoissier.

  • angoesus
    angoesus

    adj. Angoissant.

    (1499) Ca 8b. Angoessus. g. angoissenx (lire : angoisseux).

  • angoezded
    angoezded

    f. Angoisse.

    (1499) Ca 8b. Angoesdet. g. angoisse. ●(1557) B I 232. Gant angoesdet hac eoull boet.

  • angoni
    angoni

    f.

    (1) Agonie.

    (1790) MG 311. un dén e zou én agoni, n'en dai capabl de zésquein nitra. ●(1792) HS 206-207. disliüet èl unn deine e vehai bet énn angonie ag er marhüe.

    (1857) GUG 97. Pe ridou ém angoni / Men dareu dehuéhan. ●(1894) BUZmornik 295. Tremen a reaz, heb angouni hag heb poan ebed.

    (1911) BUAZperrot 507. evit ar bec'herien a zo en angoni hag a dle mervel.

    (2) Sonnerie de cloches annonçant que quelqu'un est à l'agonie.

    (1985) AMRZ 160. pa glevis an «angouni» o seni. ●337. angouni f. : agonie, sonnerie de cloches annonçant que quelqu'un est à l'agonie.

    (3) Kouezhañ en (e) angoni : tomber en agonie.

    (1804) RPF 73. A pe zas dehou couéh én agoni.

    (1904) ARPA 301. Couezet en angoni, e pede muioc'h-mui. ●(1912) MMPM 155. Pa baouezaz da goumzal e reaz varnan he unan sin ar groaz teir gweach hag e kwezaz en he angouni.

  • angouitenn
    angouitenn

    f. Redek an angouitenn : courir l'aiguillette, le guilledou. cf. akuilhetenn

    (c.1718) CHal.ms i. courir le bon bord en termes iniurieus, tr. «redec en angoüîtten

  • angoulek
    angoulek

    adj. Avide.

    (1957) DSGL 198. De heneu angouleg er gerhon didrué.

  • angoulet
    angoulet

    adj. cf. ingoulek

    (1) (?) Nanti (?).

    (1913) DIHU 94/252. Er ré angoulet n'ou devé guéh erbet trahoalh, ne vern pegement ou devé.

    (2) Goulu.

    (1907) VBFV.bf 34a. angoulet, adj., tr. «goulu, vorace, gourmand.» ●(1919) DBFVsup 2b. angoulet, adj., tr. «goulu, avide. Cf. ingoulek.» ●(1937) TBBN 215. angoulet, tr. «goulu.»

    (3) Bezañ angoulet gant udb. : être très porté sur qqc., fasciné par qqc., assoiffé de qqc.

    (1932) DIHU 257/163. Tud er bobl e zo angoulet get er galleg. ●(1934) DIHU 280/156. pegen angoulet é hol lénerion get en treu neùé. ●(1935) DIHU 284/211. angoulet get en danùé hag en inourieu.

    (4) Bezañ angoulet evit ub. : avoir un goût marqué pour qqn.

    (1942) DHKN 61. n'hellè parrat a vout angoulet aveit en noblans.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...